ตอนที่ 32

ตอนที่32

เห็นได้ชัดเลยว่าเธอกำลังต่อว่าติรยาที่ไม่มีกาลเทศะตัวเองเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาแท้ๆพูดไปสองสามประโยคก็ร้องไห้สักแล้วอย่างนี้มันเข้าท่าที่ไหนกัน?

ติรยามองแผ่นหลังของจันวิภาที่เดินจากไปเธอกำหมัดไว้แน่นแต่เดิมเธอแค่อยากแกล้งปาณีสักหน่อยไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะวกกลับมาทำร้ายตัวเอง

เมื่อถึงหน้าบ้านแล้วติรยาจ้องมองเวทัส“นายจะเข้าไปนั่งในบ้านสักหน่อยไหม?”

“ไม่ต้อง”เวทัสทำสีหน้าจริงจังช่วงนี้เขาอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ก่อนหน้านี้ก็โดนธามนิธิบังคับให้ขอโทษปาณีแค่นี้เขาก็เบื่อจะแย่อยู่แล้วเพิ่งคบกับติรยาได้สักพักติรยาก็เปิดปากพูดว่าอยากไปที่บ้านเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร

แต่ดันเกิดเรื่องในวันนี้ขึ้นอีกทำให้เขายิ่งอารมณ์ไม่ดีเข้าไปใหญ่

ติรยามองไปท่าทางที่เย็นชาของเขาพูดว่า“เวทัสนายโกรธฉันอยู่ใช่เปล่า?ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้น้าของเธอไม่พอใจเลยนะ”

“ไม่เกี่ยวกับเธอ”

“ปาณีกลายเป็นน้าสะใภ้ของนายได้ยังไงกัน?บ้านของเธออยู่ในชนบทพ่อแม่ก็ทำอาชีพรับจ้างทั่วไปแล้วเธอมาแต่งงานเป็นสะใภ้ของบ้านนายได้ยังไงกันคิดไม่ออกเลยจริง”คำพูดที่อดกลั้นมาตั้งแต่ตอนอยู่ในบ้านวิสิทธิ์เวชติรยาเพิ่งพูดออกมาตอนนี้

เวทัสมองไปยังติรยา“ฉันไม่รู้”

“จริงๆแล้วฉันมีเรื่องๆหนึ่งที่ยังไม่มีโอกาสได้บอกนายแต่ว่าวันนี้เห็นปาณีอยู่ที่บ้านนายแล้วคิดว่าควรเตือนนายให้รู้จะดีกว่า”ติรยาทำท่าคิดไตร่ตรองและทำสีหน้าจริงจัง

“เรื่องอะไร?”

“ครอบครัวของปาณีจนมากครั้งก่อนที่เธอไปบ้านฉันก็เพื่อยืมเงินกับแม่ฉันที่เธอคบกับน้าชายนายเป็นไปได้ค่อนข้างสูงเลยว่าเพื่อเงินนายต้องให้น้าชายนายระวังหน่อยนะอย่าโดนเธอหลอกล่ะ!”

“......”เวทัสมองไปยังติรยา“จริงหรอ?”

ปาณีไม่เหมือนคนที่จะหลอกเงินใครเลยนะ

“จริงสิ”ติรยาพูดอย่างมั่นใจ“ฉันจะโกหกนายเพื่ออะไรกัน?นายคิดดูนะนายดีกับเธอขนาดนั้นเธอยังไม่ชอบนายเลยแล้วจะไปชอบน้าชายนายได้ยังไงกันน้าชายนายอายุมากกว่าเธอแล้วยังพิการอีกถ้าไม่ใช่เพื่อเงินแล้วจะทำเพื่ออะไร?”

เวทัสจ้องมองติรยาแวบหนึ่ง“ฉันจะกลับบ้านแล้ว”