ตอนที่ 321

ตอนที่ 321

ในตอนนี้ ปัญหานี้ของปาณี กลับช่วยให้เขาหาข้ออ้างขึ้นมาได้ หากเขาท้าทายทำให้ใครไม่พอใจขึ้นมา ก็ไม่ต้องทำตัวเป็นคนมีศีลธรรมอีกต่อไป

เลขาได้ยินคำพูดของไวยาตย์ ก็เตรียมพร้อมตอบโต้กลับ แต่เมื่อมองเห็นธามนิธิที่นั่งอยู่บนรถเข็น ไม่รู้ว่าทำไมกลับเป็นบื้อไป

เห็นอยู่ว่าธามนิธิไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร แต่ตัวเขากลับมีบางอย่างที่มักทำให้คนอื่นเกรงกลัว

บ้านมีสุวรรณ์ในตอนนี้ถูกธามนิธิบีบให้อยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก คุณชลธีมีแผนที่จะปรองดองกับธามนิธิ ตัวเขาที่เป็นเลขา ก็ไม่กล้าทำให้ธามนิธิไม่พอใจ

ปาณีทำใจดีสู้เสือเดินเข้าไปยังข้างกายของธามนิธิ “คุณอา”

เธอไม่ใช่คนที่ใจกล้าอะไรขนาดนั้น ที่เพิ่งออกมาหานลิน จริงๆแล้วก็เพราะหลีกหนีไม่พ้น

ไม่รู้ว่าคุณอาจะคิดว่าเธอเป็นคนช่างหาเรื่องยุ่งยากมาทำให้เขาขายหน้ารึเปล่า

ธามนิธิมองไปยังนลิน ใบหน้าแสดงอารมณ์สงบ “เมื่อครู่ในห้อง ผมกับคุณนลิน อาจมีความเข้าใจผิดบางอย่าง ผมว่า ผมพูดให้เป็นที่ชัดเจนไปเลยจะดีกว่า”

“เข้าใจผิด?”นลินมองไปยังธามนิธิอย่างงุนงง

ธามนิธิกุมมือของปาณีอย่างเคร่งขรึม“ในสายตาผม คนที่สำคัญที่สุดมีเพียงภรรยาของผมเท่านั้น สำหรับเธอ เธอวางใจได้ สายตาของผมอยู่สูง ใช่ว่าทุกคนจะได้มองเห็นมัน ”

ยามเอ่ยพูด สายตาของธามนิธิจ้องมองไปยังนิ้วมืออันขาดผุดผ่องของปาณีด้วยความอ่อนโยนตลอด แววตาถูกปกคลุมไปด้วยความรู้สึกอันลึกซึ้ง

คำพูดของเขา ทุกคำทุกประโยค ล้วนทำให้คนฟังรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

ไวยาตย์มองไปยังนลิน “คุณนลินได้ยินชัดแล้วใช่ไหมครับ หากยังไม่ชัด ผมไม่ถือสาที่พูดซ้ำให้ฟังอีกรอบ คุณผู้หญิงของเราพูดถูกประโยคหนึ่ง ผู้หญิงแบบคุณ อย่าว่าแต่คุณธามนิธิเลย ขนาดผมยังไม่สนใจ”

เมื่อเปรียบเทียบขึ้นมา ก็รู้สึกว่าปาณีเสมือนเติบโตขึ้นมาด้วยการกินความน่ารักเป็นอาหาร เหมือนยัยนลินนี่เสียที่ไหน ไม่เพียงแต่เนรคุณ กลับยังทำตัวเอาแต่ใจ

เธอคงคิดจริงๆสินะว่าเกิดมาหน้าตาสวยแล้วจะอยู่เหนือกว่าคนอื่น

นลินมองไปยังพวกเขา ผ่านไปเนิ่นนาน กลับไม่มีคำพูดใดๆออกมา

ธามนิธิบอกกับปาณี “เราไปกันเถอะ”