ตอนที่ 342

ตอนที่ 342

เธอถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “คุณอา พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?”

“ทางผ่านแล้วเจอเธอพอดี เธอมาทำอะไรที่นี่?”

แม้ธามนิธิจะเป็นเจ้าของของบริษัทนี้ แต่ที่ตั้งของสำนักงานนั้นห่างกับบริษัทของธามนิธิระยะทางหนึ่ง เนื้องานการทำงานปกติก็จะเป็นฝ่ายประสานงานของบริษัทนี้ติดต่อกับปาณีเอง ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับธามนิธิมากเท่าไหร่

แต่ว่า เรื่องที่ปาณีจะมาคุยงานที่นี่ในวันนี้ ก็เป็นเรื่องที่เขาบังเอิญได้ยินธีระพูดขึ้น

ขณะที่เขาเลิกงาน เขาจึงตั้งใจให้คนขับรถแวะมาแถวนี้

ปาณีพูดว่า “มาคุยงานค่ะ บริษัทที่ฉันเซ็นสัญญาด้วยอยู่แถวนี้”

ธามนิธิมองเธอแวบหนึ่ง “อย่างนี้เองหรอ?”

ปาณีนั่งอยู่ข้างๆเขา ดีใจมาก “พวกคุณมาทันเวลาพอดีเลย! พอดีฉันประหยัดค่ารถด้วย”

นั่งรถไฟฟ้าในเวลานี้เบียดกันอย่างกับอะไร เรียกรถกลับบ้านก็คงไม่ถูกแน่ๆ คงเพียงพอสำหรับให้เขาสองคนไปกินข้าวมื้อหนึ่งแล้ว

ไวยาตย์มองปาณีอย่างประหลาดใจ “ตอนนี้คุณก็ทำงานแล้วไม่ใช่หรอครับ?”

แม้ว่าเธอจะเป็นนักศึกษา ตอนในตอนนี้ ดูจากยอดคนติดตามใน Weibo ของเธอแล้ว เดือนหนึ่งได้เงินหลายพันหยวนยังถือว่าน้อยอยู่เลย โดยเฉพาะมีธีระค่อยช่วยดำเนินงานให้เธออีก รายได้ต่อเดือนสูงถึงหลักหมื่นเลยทีเดียว แน่นอนว่าในอนาคตจะเยอะกว่านี้

ดังนั้นจึงไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงประหยัดขนาดนี้

คำพูดของไวยาตย์ ทำให้ปาณีอึ้งไปสักพัก โดยเฉพาะตัวเธอเองก็ยังไม่รู้เลยว่าเพราะอะไร แม้จะหาเงินได้ แต่รู้สึกเหมือนเงินพวกนั้นไม่ใช่เงินของตัวเองเลย เหมือนแค่เหรียญที่ได้ในเกม ไม่รู้สึกว่ามันจะเป็นความเป็นจริงสักเท่าไหร่

ผ่านไปสักพักเธอถึงจะตอบว่า “หนูต้องหาเงินคืนคุณอาอีก! ยิ่งไปกว่านั้น ค่าเทอมปีการศึกษาหน้าหนูอยากจ่ายเอง”

ธามนิธิอึ้งไปสักพัก

ไวยาตย์ก็รู้สึกไม้เข้าใจ “เพราะอะไรครับ? ตอนนี้คุณก็แต่งงานก็คุณธามนิธิแล้ว......”

เธอสามารถเพิ่งพาธามนิธิได้