ตอนที่ 362

ตอนที่ 362

ธามนิธิตอบว่า “อืม เข้าใจแล้ว”

อันที่จริง ในสายตาของเขา เธอเป็นคนเข้าใจโลกเป็นอย่างดี

การที่เธอมีความคิดเช่นนี้ แสดงถึงความรู้สึกรับผิดชอบของเธอที่มีมากกว่าคนเป็นพ่อแม่แต่ขาดความรับผิดชอบอีกมากมาย

แต่เธอก็ยังเด็กเกินไป !

สองคนอยู่ใต้ผ้าห่มแบบนี้ คุยเล่นกันแบบนี้ สำหรับปาณีแล้วเหมือนกับว่า เรื่องทั้งหลายที่เธอประสบพบเจอมา สามารถเล่าให้ธามนิธิฟังได้หมด พูดเปิดอกกับเขาได้ทุกเรื่อง

พูดจบแล้ว ปาณีก็พูดว่า “คุณรีบลงไปก่อนเถอะค่ะ ถ้ารอให้แม่ขึ้นมาเจอพวกเรานอนอยู่บนเตียงแบบนี้ อายแย่เลย”

เขาน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่เธอไม่อยากทำเขาขายหน้า !

ธามนิธิมองไปที่เธอ ทำเสียงออดอ้อนว่า “ขาฉันไม่ดี เธอคิดว่าที่ฉันขึ้นๆลงๆแบบนี้ มันง่ายนักหรือ?”

“เมื่อกี้ยังเห็นคุณขึ้นเตียงคล่องปร๋อชัดๆ” เธอไม่ทันมอง เขาก็ขึ้นเตียงมาแล้ว

พอธามนิธิเห็นเธอทำท่าผลักเขา โดยไร้คำพูด เขาก้มลงจูบไปที่หน้าผากของเธอ

ขึ้นมาอยู่บนเตียงแล้ว คงไม่ยอมลงจากเตียงง่ายๆแน่

ปาณีพูดว่า “คุณอา”

ทำไมเขายังไม่ไป แถมยังมาจูบอีก?

ดูเหมือนประตูไม่ได้ล็อค ตอนที่พี่ออกไปเมื่อครู่นี้ ก็เพียงแต่ปิดไว้เบาๆ

ปาณีรู้สึกกังวลใจ เกรงจะมีคนเปิดประตูเข้ามาเจอสภาพนี้เข้า

ที่จริงธามนิธิคิดแค่อยากจูบเธอเท่านั้น แต่พอจูบแล้ว ก็พบว่าเขาประเมินความสามารถในการควบคุมตัวเองสูงเกินไป

มือของเขาล้วงเข้าไปในเสื้อของเธอ สัมผัสถูกผิวเนื้อเนียนลื่น ….ชั่วพริบตาเขาก็เกิดหน้ามืด

ปลายนิ้วที่หยาบกร้าน รู้สึกได้ถึงความเย็นเล็กน้อย

ใบหน้าของปาณีเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ จับมือของเขาที่อยู่ด้านในเสื้อของเธอ “คุณอา !”