ตอนที่ 37

ตอนที่37

เธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีก“ใช่ค่ะว่าแต่......ทำไมคุณถึงไม่ชอบเธอล่ะ?วันนี้ตอนทานข้าวคุณยังตั้งใจไม่ไว้หน้าเธออีก”

ถ้าพูดตามหลักการธามนิธิและติรยาไม่มีอะไรบาดหมางกันแต่วันนี้ธามนิธิยังโมโหใส่เธอต่อหน้าทุกคน

ธามนิธิมองไปยังปาณีนัยน์ตาของเขาดำสนิทให้ความรู้สึกถึงความจริงใจของเขา“เพราะเธอไม่ชอบเขา”

“......”

ปาณีรู้สึกว่าตัวเองถูกคำพูดของธามนิธิหว่านเสน่ห์ซะแล้ว

เพราะว่าเธอไม่ชอบติรยาเพราะฉะนั้นคุณอาเลยไม่ชอบติรยาไปด้วยถึงขั้นไม่ไว้หน้าเธอเลย

ทั้งที่ฟังแล้วเหมือนพฤติกรรมของเด็กๆแต่ว่าในมุมมองของปาณีคุณอาเท่ระเบิดเลยทีเดียว

“คุณอาหนูมีความสุขมากเลยค่ะที่ได้แต่งงานกับคุณ!”ปาณีกอดแขนของเขาอย่างตื้นตันใจ

จู่ๆเธอก็พุ่งเข้ามากลิ่นหอมอ่อนๆที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ

ทำให้ธามนิธิตัวแข็งไปชั่วครู่รู้สึกว่าหลังจากที่ตัวเองคุยกับจันวิภาแล้วสวิตช์ในใจขอเขาถูกเปิด

ปาณีในสายตาของเขาไม่ได้เป็นเด็กน้อยกะโหลกกะลาอีกต่อไปแต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง

ปาณีกอดแขนของธามนิธิไว้พูดด้วยความไม่สบายใจเล็กน้อย“ยังไม่เคยมีใครดีกับหนูแบบนี้เลย!คุณดีกับหนูขนาดนี้อีกหน่อยหนูจะทำยังไงคะ?”

“จะทำยังไงคืออะไร?”ธามนิธิพูดด้วยความไม่เข้าใจ

ปาณีตอบว่า“หนูจะชินที่มีคุณอยู่คุณไม่กลัวว่าหนูจะตัวติดคุณตลอดเวลาหรอคะ?”

“แค่เธอชอบก็พอ”

“งั้นตกลงแล้วนะคะหนูจะตามตื๊อคุณไปตลอดชีวิตเลยถึงแม้ว่าคุณจะไล่หนูหนูก็ไม่ไปแล้วนะ!”

ปาณีกอดแขนเขาเอาไว้พูดหยอกล้อกับเขา

ดวงตาที่ดำสนิทของธามนิธิมองไปยังปาณีนึกถึงนลินที่หนีการแต่งงานรู้สึกประชดเหน็บแนมเล็กน้อย

ระยะห่างของคนเราทำไมมันแตกต่างกันขนาดนี้?