ตอนที่ 380

ตอนที่ 380

หน้าของปาณีแดงขึ้นมาโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว

เธอมองหน้าธามนิธิแวบหนึ่ง พูดว่า “ที่จริงฉันเป็นของคุณอยู่แล้ว ! ไม่ต้องเอาก็ได้”

เธอคิดจะให้ของขวัญอย่างอื่นกับเขา

“......” เขามองเธออย่างแฝงไว้ด้วยความหมาย “จริงหรือ?”

ปาณีอึ้งไปเล็กน้อย ความหมายของคุณอา คงไม่ได้หมายถึงเอาอย่างว่าหรอกนะ?

ตายล่ะ เขาเริ่มทำท่าอันธพาลอีกแล้ว !

แถมทุกครั้งมักเกิดความคลุมเครือแบบนี้ ถ้าเธอไม่ทันสนใจ ก็มักไม่ทันเขาตลอด

ธามนิธิวางแท็บเล็ตลง รวบตัวเธอเข้ามากอด “นอนซะ”

ปาณีถูกเขาโอบไว้ในอ้อมกอด ถามขึ้นอย่างรักใคร่ว่า “คุณอยู่ข้างนอกเสียหลายวัน คิดถึงฉันบ้างหรือเปล่าคะ?”

“เธอคิดว่าไงล่ะ?” เขาไม่เพียงไม่ตอบ กลับโยนคำถามใส่เธอ

“ฉันไม่ได้คิดถึงคุณเลยแม้แต่นิดเดียว ! ไม่เลยสักนิด“ เธอพูดย้ำประโยคสุดท้ายเป็นพิเศษ

ธามนิธิอ้าริมฝีปากขึ้น ก้มหัวลงทำท่าซีเรียส “อืม แปลว่าตอนที่โทรมาสองวันก่อนคนที่บอกว่าคิดถึงฉันก็ไม่ใช่สาวน้อยผู้น่ารักของฉัน แต่เป็นหมูน้อยล่ะสิ”

“คุณน่ะสิหมู” ปาณีมองเขาอย่างไม่พอใจ “คุณอา ห้ามพูดว่าฉันเป็นหมูนะ แบบนี้เท่ากับว่าฉันอ้วนนี่นา”

“ก็ได้ เป๊ปป้า”

“.......”

ปาณีรู้สึกตัวเองช็อค คุณอาเพี้ยนไปแล้ว ทำไงดี?

เป็นเพราะช่วงนี้เล่นมือถือมากไปแน่ๆ ไปจำเอาอะไรมาก็ไม่รู้ แต่ก่อนเขาไม่ได้เป็นแบบนี้เลย !

หรือเป็นเพราะฉันทำให้เขาเพี้ยนไปแล้ว ?

ดูท่าต่อไปฉันต้องทำตัวเป็นตัวอย่าง ให้เขาเล่นมือถือน้อยลง

วันต่อมา ธามนิธิกับปาณีไปที่บ้านวิสิทธิ์เวช ทานข้าวกับคุณพ่อคุณแม่

ฐิติพรพูดกับธามนิธิว่า “ได้ยินว่าหลายวันนี้ลูกออกไปเจอเพื่อนหรือ?”

ธามนิธิบอกว่า “ชนันมาหาครับ ไปรับรองเขาเสียหลายวัน”