ตอนที่ 403

ตอนที่ 403

ประโยคเหล่านี้ของธามนิธิ ทำเอาสิริพรสะอึก

แต่เพราะคนพูดคือธามนิธิ ต่อให้เธอไม่พอใจ ก็ยังต้องยิ้งออกมา “ใช่ใช่ใช่ ฉันกลับไปจะอบรมเธอให้ดี”

ทุกคนกำลังทานข้าว ติรยาทำหน้าไม่ถูก จึงเดินออกไปเงียบๆ

ปาณีเห็นเข้าพอดี จึงลุกขึ้นและเดินตามออกไป

ติรยายืนอยู่ที่ระเบียงทางเดินด้านนอก ข้างนอกอากาศหนาว เธอกุมมือขึ้นแน่น รู้สึกกังวลและโกรธไปในเวลาเดียวกัน เธอโกรธยัยผู้หญิงคนนั้นที่ทำให้เธอตกหลุมบนเว่ยป๋อจนแทบเป็นบ้า

ได้ยินเสียงฝีเท้า เธอหันกลับไปดู และมองเห็นปาณียืนอยู่ด้านหลังของตนเอง เธอพูขึ้นอย่างโมโห “เห็นฉันเป็นแบบนี้. เธอมีความสุขรึยัง?”

เธอรู้ดีว่าปาณีมาเพื่อหัวเราะเยาะเธอ

ปาณีมองที่ติรยา ไม่ได้ถ่อมตัวอะไร “เรื่องทั้งหมดไม่ใช่เธอเป็นคนกระทำทั้งนั้นหรือ? เกี่ยวข้องกับฉันตรงไหน?”

เธอรู้ว่าติรยาถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจแต่เล็กจนโต

หากเกิดทำเรื่องผิดพลาดขึ้น คนที่ทำผิดไม่ใช่เธอ แต่กลับเป็นโลกใบนี้ต่างหาก

ก็เหมือนตอนนี้ เห็นชัดๆว่าเธอทำเรื่องเลวร้ายลงไป ทำร้ายตนกับโมรี เธอยังคงโบ้ยความผิดว่าคนอื่นหักหลังเธอ

ติรยาตัวแข็งทื่อ รู้ดีว่าตัวเองไม่สามารถทำให้ปาณีโมโหได้ จึงรีบเปลี่ยนคำพูดและน้ำเสียง เอ่ย “ปาณี เรื่องเหล่านั้น โมรีไม่ได้เป็นคนพูดจริงๆ ไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูดออกมา เธอเชื่อฉันเถอะนะ”

รู้ว่าตัวเองเสียเปรียบ ก็เลยแสดงออกว่าอ่อนแอแบบนี้?

ปาณีมองไปที่เธออย่างขบขัน “เธอกำลังจะบอกว่า รูปภาพในเว่ยป๋อพวกนั้น เป็นของปลอม?”

“ในนั้นไม่ใช่ฉัน ฉันถูกขโมยไป” ติรยาผลักความรับผิดชอบออกไปอย่างหมดจด

ปาณีมองเธอที่เป็นแบบนี้ ไม่เอ่ยเสียงอะไร เพียงแต่มองดูเธออย่างขบขัน

ติรยาถูกปาณีมองจนรู้สึกผิด เธอก้มศีรษะ ก่อนนิ่งเงียบ