ตอนที่ 41

ตอนที่ 41

ธามนิธิปล่อยปาณีออก นัยน์ตาดำสนิทจ้องมองไปยังเธอ

ปาณีอายจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรง ตุบๆตับๆ

พูดจาติดๆขัดๆ “หนะ หนู...... หนูออกไปดูคุณไวยาตย์ก่อนนะคะ”

หลังพูดจบก็รีบหนีออกจากอ้อมแขนของธามนิธิ......

ไวยาตย์ยืนรออยู่หน้าประตูอย่างกระวนกระวาย ยิ่งปาณีเข้าไปนานมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งกังวลมากขึ้นเท่านั้น กลัวว่าปาณีจะพูดอะไรไม่เข้าหู ทำให้ธามนิธิจะโมโหมากยิ่งขึ้น

จู่ๆประตูก็ถูกเปิดออก ปาณีเดินออกมาจากข้างใน

ไวยาตย์ถามปาณีด้วยสายตาว่า “ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ปาณีใช้ฝ่ามือตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ เพราะยังรู้สึกมึนงงกับเรื่องที่เกิดขึ้น

เมื่อกี้เธอมัวแต่สับสน มัวแต่กระดากกระเดื่อง แล้วก็วิ่งออกมาเลย จึงลืมสังเกตไปว่าธามนิธิยังโกรธอยู่หรือเปล่า? หรือจะหายโกรธแล้วนะ?

ไวยาตย์เห็นปาณีไม่พูดอะไร ใจเขากระวนกระวายมากขึ้น “ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่ให้เข้าไป คุณยืนยันจะเข้าไปให้ได้ ทีนี้ดีหรือยัง!”

พอเห็นสภาพเธอเป็นแบบนี้ รู้ได้เลยว่าง้อคุณธามนิธิไม่สำเร็จ คงโดนด่าจนพูดไม่ออกเลยล่ะสิ

“เข้ามา”

เสียงของธามนิธิส่งออกมาจากในห้อง ไวยาตย์ไม่ว่างสนใจปาณีต่อ รีบวิ่งเข้าไปในห้อง มองไปยังธามนิธิที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง “คุณธามนิธิครับ คุณนายจะเข้ามา ผมรั้งยังไงก็รั้งไม่หยุด คุณนายเธอหวังดี คุณก็อย่าโกรธเธอเลยนะครับ!”

“ฉันหิวแล้ว”

ธามนิธิพูดขัดไวยาตย์ขึ้นมา

ไวยาตย์อึ้งเล็กน้อย หลังจากได้สติจึงพูดว่า “ครับ ถ้าอย่างนั้นเราลงไปทานข้าวตอนนี้นะครับ!”

ขอเพียงแค่ธามนิธิยอมทานข้าว ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี

ดูเหมือนว่า...... เขาจะเข้าใจปาณีผิดไปเองสินะ? ปาณีเกลี้ยกล่อมธามนิธิสำเร็จแล้ว?

......