ตอนที่ 421

ตอนที่ 421

“กลัวอะไร?” น้ำเสียงของธามนิธิ มีความสุขุมแบบผู้ใหญ่

ปาณีบอกว่า “รู้สึกฉันเหมือนอยู่ห่างไกลคุณเหลือเกิน ไม่เคยเข้าไปในโลกของคุณได้สักที”

บางครั้งปาณีมีความรู้สึกว่า พวกเขาไม่เหมือนคู่สามีภรรยากันเลย

สามีภรรยาต้องเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน แต่ว่า เป็นเธอที่โดนเขาเอาอกเอาใจมาตลอด เป็นฝ่ายรับความสุขจากเขาเพียงฝ่ายเดียว

ธามนิธิกุมมือเธอเอาไว้ รวบเธอเข้ามาในอ้อมกอด เห็นสายตาที่แสดงถึงความรู้สึกละอายใจของเธอแล้ว จึงก้มหน้า แตะลงบนริมฝีปากของเธอเบาๆ “สามีคนนี้ก็อยู่ด้วยตลอดนี่ ! อยู่ข้างๆเธอตลอดไป”

“แล้วจะมีไหมที่เกิดวันหนึ่ง คุณไม่ต้องการฉันแล้ว?” ปาณีจ้องมองเขา

ตอนถามคำถามนี้ ดวงตาเธอรู้สึกเปียกชื้นขึ้นมา

เพราะปาณีรู้ตัวว่าเธออยู่กับเขา ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเรียกร้องอะไรได้

เพราะเขาช่างดีเหลือเกินจริงๆ !

ธามนิธิอึ้งไปเล็กน้อย ไม่นึกว่าเธอจะถามคำถามนี้ อดไม่ได้จึงหัวเราะออกมา “ไม่มีวัน ฉันจะอยู่กับเธอไปตลอด”

“อื้อ” ปาณีโอบเอวของเขาไว้ “จริงสิ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณค่ะ”

“เรื่องอะไร?” เห็นท่าทางดูจริงจังของเธอ ธามนิธิก็เกิด…..ลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก

ปาณีบอกว่า “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร คือว่าตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ฉันจะไปทำงานแล้วค่ะ”

ทำงาน?

ธามนิธิมองหน้าเธอ “ทุกวันอยู่ที่บ้านก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ? สบายออก”

“ฉันก็เคยคิดอย่างนี้เหมือนกันค่ะ” ปาณีถอนหายใจ “แต่เดี๋ยวนี้คุณงานยุ่งมาก บางครั้งกว่าจะกลับบ้านก็ดึกมากแล้ว ฉันรอคุณอยู่ที่บ้านคนเดียว รู้สึกเบื่อเหลือเกิน ! อีกอย่างฉันคงไม่สามารถอยู่แต่ในบ้านแต่งนิยายได้ค่ะ จึงอยากออกไปทำงานข้างนอกบ้าง”

ที่เธอพูดมาก็มีเหตุผล ดูไปแล้วไม่แฟร์กับเธอเท่าไร

ธามนิธิรู้ว่า เธอเองก็อยากออกไปทำงานด้วย