ตอนที่ 43

ตอนที่ 43

เรื่องที่เขาเคยไปบ้านปาณีก่อนหน้านี้ หลังจากกลับมาก็ได้รายงานเรื่องนี้กับธามนิธิแล้ว ธามนิธิก็ทราบสถานการณ์ดี

ในเมื่อธามนิธิตัดสินใจอย่างนี้แล้ว เขาก็มีวิธีรับมือของเขาเอง

ธามนิธิพูดว่า “เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็ต้องเจอพ่อแม่เธออยู่ดี เมื่อถึงเวลานั้นก็นัดทุกคนมาทานข้าวพร้อมกัน เขาไม่ทำอะไรเธอหรอก ถึงแม่เขาจะโกรธเธอจริงๆ ก็ยังมีฉันอยู่ไม่ใช่หรือไง?”

ปาณีตอบว่า “แต่ว่า......”

เธอมักรู้สึกว่าแบบนี้ไม่ดีเท่าไหร่

แต่เดิมเป็นเรื่องภายในครอบครัวของตนเอง ก็ละอายใจมากแล้ว นี่ยังลากคุณอาเข้ามาเกี่ยวข้องอีก

แม้ในตอนแรกธามนิธิจะให้เธอมาเป็นเจ้าสาวของเขา บอกว่าต้องการความช่วยเหลือจากเธอ แต่ปาณีกลับรู้สึกว่า ตัวเองช่วยอะไรไม่ได้เลย กลับหาเรื่องปวดหัวมาให้ธามนิธิอีก

ไวยาตย์มองดูปาณีที่กำลังลังเล จึงพูดว่า “มีคุณธามนิธิอยู่ ทุกอย่างจะเรียบร้อยครับ คุณก็เชื่อคุณธามนิธิสักครั้งเถอะครับ!”

แม้แต่ไวยาตย์ก็พูดแบบนี้แล้ว ปาณีก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอีก

ครั้งก่อนที่หนีออกมา เธอยังคิดว่าจะยังไม่กลับไปเจอคุณพ่อคุณแม่ชั่วคราว แต่ผลที่ออกมาคือ......

เธอรู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมา!

ธามนิธิจ้องมองปาณี เงยหน้าขึ้นพูดกับไวยาตย์ว่า “นายไปทำธุระของนายก่อน ถ้าฉันมีธุระจะเรียกนายอีกที”

“ครับ”

มองดูไวยาตย์ที่เดินออกไปแล้ว แถมยังปิดประตูอีก ปาณีแอบมองไปยังธามนิธิ ทันใดนั้นก็คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องนอนวันนี้

แม้ว่าธามนิธิจะจูบเธอ แต่ภายหลังมาคิดๆดูแล้ว เป็นเรื่องที่เธอเริ่มขึ้นก่อน

รู้สึกขายหน้าจริงๆ!

เธอลุกขึ้นยืน กำลังเตรียมตัวจะหนี......

เพิ่งก้าวไปไม่ถึงสองก้าว ก็ได้ยินเสียงของธามนิธิเรียกอย่างเข้มงวดว่า “กลับมา”

อยากหนี?

ไม่มีทาง!

ปาณีกลับมานั่งที่ตามเดิม หาข้ออ้างว่า “หนูแค่รู้สึกคอแห้ง อยากจะไปดื่มน้ำหน่อย”