ตอนที่ 480

ตอนที่ 480

แต่ในสายตาของธามนิธินั้น ความคิดของเขาเป็นสิ่งที่ดูออกง่ายมาก

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้เวทัสคิดไม่ถึงก็คือ ทั้งๆที่น้ารู้ว่าเขายังไม่ตัดใจจากปาณี แต่กลับไม่เคยเปิดโปงเขาเลย และไม่ไล่เขาออกจากบ้านอีกด้วย

นี่แสดงให้เห็นได้ชัดเลยว่าน้าไม่ได้มองเขาเป็นคู่แข่งเลย ไม่ว่าเขาจะพยายามอีกสักแค่ไหน ธามนิธิก็ไม่รู้สึกว่าเวทัสจะมีสิทธิ์แย่งปาณีไปจากเขาได้

เวทัสกำหมัดไว้แน่น มองไปยังธามนิธิ ไม่รู้ว่าไปเอาความกล้ามาจากไหน อดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า “น้ากับปาณี......จะหย่ากันไหมครับ?”

“หย่า?” ธามนิธิขมวดคิ้ว “ทำไมนายถึงคิดแบบนี้?”

ยังเห็นทั้งคู่จู๋จี๋กันไม่พอรึไง?

ไม่อย่างนั้น เขาจะมีความรู้สึกลวงตาแบบนี้ได้ยังไง?

เวทัสก็ไม่กล้าพูดตรงๆว่าสิ่งที่เขาคาดหวังคือการที่พวกเขาหย่ากัน เขากลัวธามนิธิมากจริงๆ แสร้งทำเหมือนไม่สนใจปาณีพร้อมกับพูดว่า “ผมรู้ว่าที่น้าแต่งงานกันปาณีเพราะเซ็นสัญญากันไว้ ตอนนี้น้าก็ดีขึ้นแล้ว ไม่ต้องการเธอแล้ว...... ผมเป็นห่วงว่าน้าจะไม่เอาเธอ”

“ไม่มีทาง” ธามนิธิตอบอย่างไม่ลังเล “ในเมื่อน้าตัดสินใจจะแต่งงานกับเธอ เธอก็เป็นภรรยาตลอดทั้งชีวิตนี้ของน้า นายไม่จำเป็นต้องกังวลแทนเธอ แล้วก็ไม่ต้องเป็นห่วงน้าด้วย พวกเราจะดีกันมากๆ”

“......”

แต่เดิมเวทัสก็แค่อยากจะดูว่าตัวเองกับปาณียังมีโอกาสอยู่ไหม คำพูดเหล่านี้ของธามนิธิเหมือนธนูที่ยิงมาปักกลางอกของเขา

เขาอยากจะพูดอะไรต่อ แต่คนที่อยู่เบื้องหน้าเขาคือธามนิธิ จึงไม่กล้าพูดออกมา

เขาคงไม่สามารถบอกกับน้าของตัวเองได้ว่า ผมชอบปาณีครับ น้ายกเธอให้ผมเถอะ!

ถ้าหากเขาพูดแบบนี้ ต้องถูกธามนิธิตีจนขาหักแน่ๆ

เขามองไปยังธามนิธิ ทำได้แต่เพียงพูดออกไปอย่างไม่จริงใจว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ดีครับ”

น้าลำมุงยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินการสนทนาของทั้งสองคนก็รู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย

ปกติดูไม่ออก ยังคิดว่าเวทัสเกลียดปาณีสักอีก! คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นห่วงความสัมพันธ์ของธามนิธิกับปาณีมากขนาดนี้