ตอนที่ 482

ตอนที่ 482

ประเด็นสำคัญคือเธอรู้ว่าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์

เรื่องของนลิน เธอจัดการด้วยตัวเองก็พอ

นภันต์พูดว่า “แม่เป็นห่วงพี่มากนะ มักถามผมเกี่ยวกับเรื่องของพี่ตลอดเวลา”

ตอนนี้ธามนิธิหายดีแล้ว ปาณีก็แทนที่นภันต์อย่างสิ้นเชิง กลายเป็นแก้วตาดวงใจของฝนสิริไปแล้ว

พอรู้ว่านลินจะแย่งธามนิธิกลับคืนไป ฝนสิริจะตกลงได้ยังไงล่ะ?

ปาณีพูดอย่างปวดหัวว่า “นายก็อย่าบอกแม่ไปสักทุกเรื่อง นายก็รู้นิสัยของแม่อยู่แล้ว ถ้าเขารู้เรื่องอะไรไปก็ป่าวประกาศไปทั่ว”

ประเด็นสำคัญคือ พอคนอื่นได้ยินแล้วก็จะหัวเราะเยาะเท่านั้น

“อืม รู้แล้ว คราวหลังผมจะพยายามพูดน้อยกว่านี้”

“ฉันรู้สึกว่านายจะเป็นคนทรยศนะ” ประเภทที่ว่าเก็บอะไรไว้ไม่ได้เลย

ฝนสิริดีกับเขามาโดยตลอด พูดกับแม่ของตัวเอง แน่นอนว่ามีอะไรเขาก็บอกไปหมดอยู่แล้ว

หลังจากที่ปาณีคุยกับนภันต์จนเสร็จ ก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้อีก

......

ในตอนเช้า ฐิติพรกำลังตัดแต่งต้นไม้ดอกไม้อยู่ในสวน ปาณีก็ทำเป็นเพื่อนเธอ

เธอมองไปยังปาณีแวบหนึ่ง พูดว่า “วันนี้ปาณีไม่ไปเรียนหรอ?”

“หนูลาค่ะ” ปาณีพูด “คิดถึงแม่เลยลามาอยู่เป็นเพื่อนแม่ไง”

หลังจากฐิติพรได้ยินคำพูดของเธอ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ พูดด้วยสายตาจับผิดว่า “สร้างปัญหาที่โรงเรียนจนโดนอาจารย์ว่ารึเปล่า? ไม่เป็นไร บอกแม่ได้ เดี๋ยวแม่ไปคุยให้”

ในสายตาของเธอ ปาณีเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง เป็นเรื่องปกติที่อาจจะซนบ้างในบางครั้งจนทำให้คุณครูโมโห

เธอตามใจปาณีมาก รู้สึกว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องเล็ก ยอมที่จะเข้าข้างเธอ

หลังจากที่ปาณีได้ยินคำพูดของฐิติพร ก็อดหัวเราะไม่ได้ “จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงคะ? ไม่มีเรื่องแบบนี้หรอกค่ะ”