ตอนที่ 62

ตอนที่ 62

ในเวลานี้ เพื่อนๆหลายคนก็กลับไปแล้ว

......

เวทัสเดินออกมาจากร้านอาหาร เตรียมตัวจะกลับเหมือนกัน แต่ถูกติรยาเรียกซะก่อน “เวทัส”

เขาหยุดเดิน มองไปยังติรยา น้ำเสียงเย็นชามาก “วันนี้ฉันติดธุระ ไม่สะดวกไปส่งเธอ”

เขาอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

ติรยาพูดอย่างจริงจังว่า “ไม่ใช่ฉันนะ ปาณีต่างหากที่มีเรื่องจะหานาย เธอเกรงใจที่จะต้องบอกนายเลยให้ฉันมาพูดแทน”

ได้ยินว่าปาณี เวทัสก็อึ้งไปสักพัก เธอรู้สึกผิดต่อปาณีแต่แรกแล้ว เมื่อตอนกลางคืน ได้ยินบทสนทนาของเธอกับครูตนัสแล้ว ยิ่งทำให้เขารู้สึกผิดเข้าไปใหญ่

เขารู้สึกว่า ตัวเองไม่เคยรู้จักปาณีอย่างแท้จริงเลย

เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอต้องเผชิญกับเรื่องราวมากมายขนาดนี้

พอได้ยินว่าเธอกำลังตามหาตัวเอง เขาก็ไม่ได้สนใจว่าพวกเขาจะเลิกกันแล้ว “เขาอยู่ไหน?”

“ในห้องน้ำ”

ติรยาสนใจการเคลื่อนไหวของปาณีตลอด ก็เพื่อที่จะรอเวลานี้!

เวทัสกลับไปยังร้านอาหาร เดินไปทางไปห้องน้ำ เพิ่งถึงหน้าประตู ก็เห็นปาณีเดินออกมาจากข้างใน ตาของเธอแดงก่ำ เหมือนคนเพิ่งร้องไห้

แต่เดิมปาณีคิดว่าทุกคนกลับไปแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าเวทัสยังอยู่ และเขายังเห็นตัวเองในสภาพนี้อีก รู้สึกขายหน้าเล็กน้อย

เขาคงมาเข้าห้องน้ำมั้ง

เธอหลีกทางไปอีกฝั่งหนึ่ง เพื่อเว้นทางเดินให้เขา แต่กลับพบว่าเวทัสมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

ปาณีอึ้งไปสักพัก พูดอย่างเย็นชาว่า “ นายทำอะไร?”

เขาคงไม่ได้มาหาเธอใช่ไหม?

เมื่อก่อนเขายังรำคาญทุกครั้งที่เห็นหน้าเธอ ตอนนี้กลับเดินมาหาเธอเอง?

ติรยาล่ะ?

ทำอะไรอยู่ถึงไม่เฝ้าแฟนของตัวเองไว้?