ตอนที่ 64

ตอนที่ 64

คิดถึงภาพที่ได้รับเมื่อครู่ ไม่คาดคิดว่าเธอจะยื้อยุดฉุดกระชากอยู่กับเวทัส ไวยาตย์โมโหมาก

เธอไม่เคยเห็นหัวคุณธามนิธิจริงๆเลยใช่ไหม?

ปาณีเอารองเท้าออกมาจากตู้เก็บรองเท้า เปลี่ยนรองเท้าที่ใช้ใส่ในบ้าน มองไปยังไวยาตย์ที่ยืนอยู่ข้างๆ พูดว่า “คุณไวยาตย์ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?”

โดนคุณอาด่าจนไม่กล้าพูด?

เขาทำอะไรผิดไปหรอ?

ไวยาตย์ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่จ้องหน้าปาณีเท่านั้น สิ่งที่ปาณีเห็นจากดวงตาของเขาคือความเย็นชาและความต่อต้าน

ธามนิธิบอกว่าเขามีเรื่องครุ่นคิดในใจ ดูเหมือนจะยังไม่ดีสินะ!

ปาณีก็ไม่ได้ถามอะไร เธอไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักสถานการณ์

เธอเดินเข้าไปในห้องรับแขก เห็นธามนิธินั่งอยู่ตรงนั้น เขายังสวมชุดที่เป็นทางการอยู่ สีหน้าเข้มขรึม บรรยากาศภายในห้องรับแขกไม่ค่อยปกตินัก

“คุณอา หนูกลับมาแล้ว!” ปาณีเดินเข้าไป วางกระเป๋าลง สายตาของเธอไปตกอยู่บนตัวธามนิธิ

ปกติเธอจะพูดคุยและหัวเราะกับธามนิธิ แต่ในเวลาที่เขาโมโห ก็จะระมัดระวังตัวหน่อย อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเช่นนี้ แต่ปาณีก็รู้สึกว่า การสื่อสาร ถึงจะเป็นวิธีแก้ไขปัญหาที่ดีที่สุด

เธอเดินเข้าใกล้ธามนิธิ นั่งยองๆลงข้างๆขาของเขา พูดอย่างเอาอกเอาใจว่า “ที่คุณโกรธ ไม่ได้เป็นเพราะหนูกลับดึกเกินไปใช่ไหมคะ?”

ธามนิธิมองไปยังปาณีที่ทำท่าเหมือนหมาปั๊ก ไม่ได้พูดอะไร

ปาณีกุมมือของเขาไว้ เขย่าไปมา “หืม? คุณไม่พูดไม่จาแบบนี้ แล้วหนูจะรู้ได้ยังไงคะว่าคุณโกรธอะไรอยู่?”

ไวยาตย์ที่ยืนอยู่อีกฝั่ง จ้องมองปาณีอย่างเย็นชา อยู่ข้างนอกมีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนกับผู้ชายคนอื่น กลับมาบ้านก็แกล้งทำตัวเป็นเด็กดี คุณธามนิธิจะสนใจเธอก็แปลกแล้ว!

เธอคิดว่าคนทั้งโลกใบนี้เป็นคนโง่รึไง?

ถึงให้เธอหลอกจนหัวหมุนได้