ตอนที่ 743

ตอนที่ 743

ตอนนี้เธอปฏิบัติต่อเมธชนันกับปิยพนธ์แทบจะเป็นสองมาตาราฐานเลย

เมธชนันเอามือข้างหนึ่งยัดลงในกระเป๋ากางเกง "เป็นยังไงบ้าง?"

มือของนลินยกผ้าห่มวางไว้ที่มุม และพูดว่า : "ก็ดีขึ้น"

เมธชนันนั่งลง และมองนลิน "ป้าให้ผมมาเยี่ยมคุณ"

"ฝากคุณบอกเธอด้วยว่าฉันไม่เป็นอะไรแล้ว" นลินก้มหน้าลง "ขอบคุณนะที่มาเยี่ยม"

"ไม่เป็นไร" น้ำเสียงของเมธชนันเย็นชามาก

นลินพูดว่า : "พ่อรับปากกับฉันว่าจะยอมให้ฉันหย่าแล้ว"

เมธชนันพยักหน้าอย่างไม่รู้สึกเกินคาด "อืม"

"เมธชนัน" นลินมองดูเขาอย่างเฝ้ารอ "พวกเรา...ยังสามารถอยู่ด้วยกันไหม?"

เหตุผลที่เธออยากหย่า เพราะอยากกลับไปอยู่กับเขา

การที่เขามาเยี่ยมเธอ ก็น่าจะแสดงให้รู้ว่าชอบเธออยู่

เมธชนันหัวเราะเหมือนกับประชดประชันว่าเธอเป็นคนโง่เขลา "แล้วคุณคิดยังไงล่ะ?"

เขาคิดไม่ถึงว่านลินจะยังมีความคิดนี้อยู่อีก

นลินก้มหน้าลง และมองดูเล็บเส้นขาวของตัวเองอยู่ "ฉันรู้ว่าพ่อแม่ของคุณอาจจะไม่ยอมรับ แต่ที่จริงฉันไม่สนใจหรอก ขอแค่ฉันได้อยู่กับคุณ ต่อให้ฉันไม่ได้แต่งงานด้วยก็ไม่เป็นไร"

เพราะเธอรักเขามาก เลยอยากอยู่กับเขา

ตอนนี้เธอทราบดีแล้วว่า ไม่มีชื่อเสียงก็ไม่เป็นไร สามารถอยู่เคียงข้างกับคนที่รัก ถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญกว่า

เมธชนันฉีกปากยิ้ม "ที่จริงที่ผมมาวันนี้ เพราะอยากจะมาเกลี้ยกล่อมคุณไม่ให้หย่ากับปิยพนธ์ต่างหาก"

คำพูดของเมธชนันทำให้นลินมึนงง คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาเกลี้ยกล่อมเธอ

ดวงตาของเธอแทบจะระเบิดน้ำตาออกมา "คุณรังเกียจฉันแล้วหรอ?"