ตอนที่ 755

ตอนที่ 755

ถึงแม้ว่าน้าฐิติพรจะไม่เอ่ยปากพูดตั้งแต่แรก แต่สุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหวที่จะโอ้อวดต่อหน้าเพื่อน

คนเรามักจะเป็นแบบนี้ มีเรื่องน่าดีใจหน่อย ก็หวังจะอยากแบ่งปันให้คนอื่นด้วย

ปาณีพยักหน้า "ค่ะ"

ในบ้านเองก็มีหนังสือ ก่อนหน้านี้อาซื้อมาตั้งไว้ที่บ้านอยู่ไม่น้อย บอกว่าเป็นหนังสือสะสม

อีกสักครู่ เธอจะไปเอามาให้น้าฐิติพรพร้อมเซ็นชื่อ

หลังจากกินข้าวเสร็จ ปาณีก็ไปหยิบหนังสือในห้องหนังสือ และเซ็นชื่อให้ต่อหน้าเธอเลย

เมื่อเห็นท่าทางเบิกบานใจของน้าฐิติพร ในใจของปาณีก็รู้สึกอุ่นใจ

น้าฐิติพรมอบอั่งเปาให้เธอ "นี้เป็นของหนูนะ"

"แม่ ไม่ต้องหรอกค่ะ" ปาณีรู้สึกซาบซึ้ง แต่ทำไหมยังต้องให้อั่งเปาด้วย?

"ต้องเอา ต้องรับ" น้าฐิติพรพูดต่อว่า : "กว่าหนูจะเก็บเงินได้ไม่ใช่เรื่องง่าย แม่ได้ยินมาว่า หนูหาเงินเลี้ยงตัวเองด้วยหรอ แถมยังไม่ขอเงินจากอามาใช้ด้วย?"

ปาณีพูดว่า : "เปล่าค่ะ ก็ยังต้องใช้เงินของอาอยู่ค่ะ"

แค่ใช้เงินไม่ได้เยอะมาก

แค่ธามนิธิเลี้ยงดูเธอ ก็ถือว่าได้ใช้เงินแล้ว

ของที่ตัวเองสามารถซื้อเองได้ ก็ไม่จำเป็นจะต้องเอ่ยปากขอเขา

น้าฐิติพรยิ้มแย้ม "หนูยังต้องเกรงใจอะไรอาเขาอีก ต่อไปให้อาเขาซื้อเสื้อให้หนูเยอะหน่อย ไม่ต้องเกรงใจ เงินที่หนูหามาได้ เก็บไว้เถอะ ผู้หญิงอย่างเราควรมีเงินติดตัวไว้หน่อยถึงจะดูดี"

"แม่ค่ะ หนูเป็นลูกสะใภ้ของแม่นะค่ะ แล้วแม่สอนหนูแบบนี้ มันจะดีหรอค่ะ?" คิดไม่ถึงว่าน้าฐิติพรจะสอนให้เธอเก็บเงินส่วนตัว และยังกลัวว่าเธอไม่ได้ใช้เงินของธามนิธิด้วย

โดยสถานการณ์ทั่วไปแล้ว ไม่ควรทำอย่างนี้ ไม่ใช่หรอ?

น้าฐิติพรพูดว่า : "ลูกสะใภ้ก็เหมือนกันนั้นแหละ พวกเรามองหนูเป็นลูกสาวแท้ๆ หนูเติบโตด้วยความยากลำบาก ดังนั้นเมื่อแต่งงานกับคนบ้านเราแล้ว ก็ต้องไม่ให้หนูเสียเปรียบสิ จริงไหม?"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้าฐิติพรก็พูดว่า : "ธามนิธิไปครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าพวกหนูจะมีลูกกันเมื่อไหร่อีก เพราะถ้าผ่านหลายปี แม่คงอุ้มหลานไม่ไหวแล้วแน่"