ตอนที่ 76

ตอนที่ 76

เธอมองแม่แวบหนึ่ง ปกติคนขี้งกขนาดนั้น ไม่คาดคิดเลยว่าแค่มากินข้าวกับนภันต์ ทำไมถึงต้องเลือกร้านอาหารที่แพงขนาดนี้

เธอกำลังอยากจะถามคำถามนี้ มือถือของฝนสิริก็ดังขึ้น มีคนโทรเข้ามา ฝนสิริรับสาย “ใช่ค่ะ ที่นี่แหละค่ะ”

ฝนสิริยังอุตส่าห์ออกไปต้อนรับที่หน้าประตูอย่างกระตือรือร้น

ปาณีถามนภันต์อย่างไม่เข้าใจ “นี่มันอะไรกัน?”

นภันต์พูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ก็ครั้งก่อนพี่ไม่ได้กินข้าวกับคนในบ้านแก้วใสไม่ใช่หรอ? แม่บอกไปว่าพี่ป่วย ดังนั้น พวกเขาก็นัดใหม่ในวันนี้”

“นภันต์ นายขายฉัน?” ปาณีหมดคำพูด

เมื่อครู่เห็นแม่พูดอย่างจริงใจ เธอคิดว่าแม่จะคิดทบทวนสำนึกแล้ว และรู้สึกผิดต่อเธอ แต่ที่ไหนได้ นี่มันหลอกลวงชัดๆ!

จงใจให้นภันต์นัดเธอออกมา ที่แท้ก็เป็นการนัดดูตัวของเธอหรอกหรอ?

เห็นท่าทางโมโหของปาณีแล้ว นภันต์พูดว่า “พี่ ผมไม่มีทางเลือก แม่บอกว่า ถ้าผมไม่นัดพี่ออกมา ก็จะไม่ให้เงินผมใช้อีก ผมไม่เหมือนพี่สักหน่อยที่หาเงินเองได้ ถ้าหากแม่ไม่ให้ แล้วผมจะทำยังไง? พี่ก็แค่ทนหน่อย กินข้าวมื้อเดียวเอง ไม่เป็นไรหรอก ถ้าหากพี่ไม่ยอม พวกเขาจะบังคับพี่ได้ยังไงล่ะ?”

ปาณีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา นี่คือแม่แท้ๆ? น้องชายแท้ๆหรอ?

เธอวางเมนูลง ยืนขึ้นเตรียมตัวจะไป แต่ถูกนภันต์ดึงไว้ “พี่ ข้าวมื้อเดียวเอง กินเสร็จค่อยไปนะ ดีไหม? พี่คงจะไม่ทำให้แม่ขาดความน่าเชื่อต่อหน้าคนอื่นใช่ไหม?”

เขาใช้แม้กระทั่งวิธีอ้อน

ปาณีพูดประชดว่า “ตอนนายเรียนไม่เห็นจะเห็นใจพวกเขาอย่างนี้นี่”

ตอนนี้กลับแสร้งทำเป็นกตัญญู

นภันต์พูดอย่างขาดความมั่นใจว่า “ผมก็โตเป็นนี่ครับ!”