ตอนที่ 765

ตอนที่ 765

แต่เหมือนกับว่าปาณีรู้สึกได้ว่าน้าฐิติพรรู้สึกผิดหวัง

เพราะเธอรอคอยอยากอุ้มหลานมานานมากแล้ว

หลังจากกินข้าวเสร็จ ธามนิธิและปาณีก็กลับห้อง ปาณีถามเขาว่า : "อาพูดกับแม่เป็นเรื่องจริงหรอ? เรื่องที่ไม่อยากมีลูก..."

"จริงสิ"

ปาณีอยู่หลังเขา และมองร่างที่สูงใหญ่ของเขา จากนั้นก็รวบรวมความกล้าถามว่า : "ที่จริงหนูสามารถมีลูกได้นะค่ะ"

ช่วงนี้เธอได้คิดไตร่ตรองดีแล้ว

ธามนิธินั่งลงบนโซฟา และมองปาณี พร้อมยื่นมือดึงเธอไว้ในอ้อมอก "หนูยังอายุน้อย ไม่รีบร้อน"

เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ควรเห็นแก่ตัว

ถึงแม้เขาหวังอยากมีลูกสักคนกับเธอมาตั้งนานแล้วก็ตาม

แต่เธอยังอายุน้อยอยู่!

"อา" ปาณีพูดต่อว่า : "พวกเรามีลูกกันเถอะนะ? ช่วงนี่หนูคิดตลอดว่า ถ้าหากพวกเรามีลูก เขาจะเป็นยังไงบ้าง? จะเป็นผู้ชายหรือเป็นผู้หญิง แล้วจะน่ารักขนาดไหน"

"หนูอยากมีลูกจริงๆหรอ?" ธามนิธิมองเธอด้วยสายตาที่ไม่อยากเชื่อ

เมื่อก่อนเพื่อไม่ให้มีลูก เธอยอมกินยาคุม

แต่ตอนนี้ คิดไม่ถึงว่าเธอเริ่มรู้สึกอยากมีลูกแล้ว

ปาณีตอบว่า : "ใช่ค่ะ"

มีลูกถือเป็นเรื่องที่มีทั้งสุขและทุกข์ หากเธอตั้งท้องสิบเดือน ก็คงจะได้รับความลำบากมาก แต่ปาณีก็ยอมที่จะรับความทุกข์ทั้งหมด

แววตาของเธอดูจริงจังมาก เมื่อธามนิธิฟังเธอจบ ในใจของเขาก็ตกใจช็อก

นีหมายความว่า ปาณีของเขาจะยอมมีลูกจริงๆ ใช่ไหม?

เขาปล่อยเธอลงนั่งบนโซฟา และก้มหน้าลง พร้อมจูบเธออย่างเมามัน

ตอนเห็นเธอตอนกลางวัน เขายังพอหักห้ามใจไว้ได้อยู่ แต่ตอนนี้เป็นกลางคืนแล้ว ความรู้ที่อยากกับเธอ สุดท้ายก็ห้ามใจไว้ไม่อยู่

เสื้อเชิ้ตที่ปาณีสวมถูกเขาดึงจนกระดุมหลุดไปสองเม็ด และเขาก็ลูบไล้ร่างกายทุกซอกทุกมุม