ตอนที่ 778

ตอนที่ 778

เขาคิดตลอดคืนจนไม่รู้ว่าในใจกังวลใจมากขนาดไหนแล้ว

ไม่ว่าเธอจะโมโหขนาดไหน ขอแค่ให้เธอกลับมาก็ถือว่าดีแล้ว

ไม่นาน ปาณีก็บอกว่า : "พลอยหายตัวไปแล้ว"

“……”

หลังจากผ่านไปสิบห้านาที ธามนิธิก็ขับรถออกมา

ที่นี้อยู่ห่างจากที่พวกเขาอยู่ไม่ถือว่าไกลมาก

เขาลงจากรถยนต์ก็เห็นปาณีที่ยืนรอเขาอยู่ที่เดิม เพราะอากาศร้อน เธอเลยมีเหงื่อไหลท่วมตัว เลยรู้ว่าเธอน่าจะรอนานมากแล้ว

เขาเดินเข้ามา "ไม่เป็นไร ใช่ไหม"

ใบหน้าที่หล่อเหลาไม่เห็นสีหน้ารำคาญ โมโหเลย แต่เป็นสีหน้าที่เป็นห่วงเป็นใย

ปาณีคิดอยู่ในใจวันนี้ทะเลาะกันชัดๆ แถมยังดุด่าเขาด้วย แต่ทำไหมเขาถึงพูดแบบนี้กับเธอ

ในใจของเธอเหมือนกับถูกกั้นไว้ เลยพูดอะไรไม่ออก

เมื่อธามนิธิเห็นเธอตัวเปียกโชกก็ไม่สนใจตัวเอง และเขาก็กอดเธอไว้ในอ้อมอก

เขาเพิ่งลงจากรถ ดังนั้นบนเสื้อเชิ้ตของเขาเลยมีความรู้สึกเย็นหน่อยๆอยู่ และมากระทบบนใบหน้าอุ่นๆของเธอ ทำให้เธอรู้สึกเย็นสบาย

ปาณีผลักเขาออก และพูดว่า : "สกปรก"

ทั้งตัวมีแต่เหงื่อ เลยกลัวจะไปเปื้อนตัวเขา

ธามนิธิไม่ได้รังเกียจเขาเลย แต่ขอโทษเธอว่า "อาผิดไปแล้ว อย่าโกรธอาเลยนะ นะ?"

ปาณีไม่ได้รีบยกโทษ "อาปล่อยหนูออกก่อน"

ตอนนี้ยังหาตัวพลอยไม่พบ ในใจของปาณีกังวลแต่เรื่องนี้

ธามนิธิรู้ดีว่าเธอร้อนใจ เลยปล่อยเธอออก และพูดว่า "ขึ้นรถก่อน"

ข้างนอกร้อนอย่างนี้ก็ไม่รู้ว่าเธอจะทนได้ยังไง