ตอนที่ 86

ตอนที่ 86

เธอจะไม่เอาคนพิการอย่างนี้ ไม่เด็ดขาด!

“แม่” เห็นแม่ว่าคุณอาแบบนี้ ปาณีไม่พอใจ “แม่พูดเกินไปแล้วนะ!”

ประเด็นที่สำคัญคือ ครอบครัวของคุณอาได้ยินแล้วจะคิดยังไงเนี่ย?

แต่เดิมที่คุณอาเป็นแบบนี้ คนในบ้านก็เสียใจมากอยู่แล้ว แม่ยังมาพูดแบบนี้อีก ปาณีรู้สึกว่าตัวเองขายหน้ามาก ไม่มีหน้ามายืนอยู่ที่ตรงนี้

“นี่ฉันก็หวังดีกับเธอไม่ใช่รึไง?” ฝนสิริมองไปยังปาณี พูดอย่างอุปมาว่าเข้มงวดกับเธอก็หวังที่จะให้เธอดีขึ้น “ฉันโชคดีที่มาในวันนี้ ถ้าหากฉันไม่มาก็คงจะไม่รู้ว่าแกจะหาคนแบบนี้! ตาบอดไปแล้วจริงๆ”

ไวยาตย์เดินเข้ามาจากข้างนอก เพราะได้ยินเสียงถกเถียงกันข้างใน

ก่อนหน้านี้ที่ธามนิธิจะพบกับฝนสิรินั้น เขาก็ลังเลใจ แต่ไม่สามารถเอาชนะความยืนหยัดหนักแน่นของธามนิธิได้ ตอนนี้ได้ยินฝนสิริพูดเช่นนี้ คำพูดที่เจาะจงมาที่คุณธามนิธิทุกคำ เขาแทบจะโมโหจนเป็นบ้าอยู่แล้ว

ปาณีก็จะอึดอัดตายอยู่แล้ว!

อาหารมื้อนี้ เลิกรากันอย่างไม่พอใจ

ได้ยินฝนสิริว่าร้ายธามนิธิอย่างนี้ พ่อแม่ของธามนิธินั้นก็ไม่มีความอยากอาหารแล้ว

และฝนสิริ ก็คงไม่อยากทานอาหารมื้อนี้เช่นกัน

เพิ่งวางถ้วยลง ฝนสิริก็ลุกขึ้นจับแขนปาณีไว้ “แกกลับไปกับฉัน!”

ก่อนหน้านี้ที่ปาณีหนีออกจากบ้าน ฝนสิริก็ไม่ได้เห็นด้วยที่เธออกไป ตอนนี้มีโอกาส เธอก็ต้องลากเธอกลับบ้านอยู่แล้ว และไม่ใช่ว่าให้เธออยู่ที่นี่มีความสัมผัสกับผู้ชายที่ทั้งจนและทั้งพิการอีก

ปาณีไม่อยากไปกับแม่ แต่ว่า มองไปยังคนอื่นๆ เธอก็แค่อยากจะให้แม่เธอออกไปจากที่นี่ไวๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการพูดจาทำร้ายทุกคนอีก

เธอพูดเสียงเบาว่า “ถ้าอย่างนั้นหนูพาพ่อแม่กลับบ้านก่อนนะคะ”

ในใจมีความสิ้นหวังเล็กน้อย

กลับไปครั้งนี้ ก็ไม่รู้ว่าในหลังจากนี้จะได้กลับมาอีกไหม?