ตอนที่ 89

ตอนที่ 89

ความทรงจำเหล่านี้ ทำให้อารมณ์ของเธอเศร้าขึ้นมา

ทันใดนั้น ธามนิธิก็พูดว่า “จอดรถ”

ปาณีรีบดึงสติตัวเองกลับมา มองไปยังธามนิธิ “คุณอา เป็นอะไรรึเปล่าคะ?”

ไม่ได้ตกลงกันว่าจะกลับบ้านหรอกหรอ? นี่ยังไม่ถึงบ้านเลย เขาก็ให้คนขับรถจอดรถซะแล้ว

“ช่วยไปซื้อดอกไม้ให้ฉันช่อหนึ่ง” ธามนิธิกล่าว

“ซื้อดอกไม้” ปาณีเพิ่งจะสังเกตว่า ตอนนี้รถกำลังจอดอยู่หน้าร้านดอกไม้

เธอถามว่า “คุณอา คุณจะซื้อดอกไม้เพื่อเตรียมส่งให้คนอื่นหรอคะ?”

“อื้ม” ธามนิธิทำสีหน้าจริงจัง “รีบไปสิ”

ปาณีพูดว่า “อยากซื้อแบบไหนคะ?”

“เธอลองดูว่าชอบอันไหนก็อันนั้นแหละ”

ปาณีถามว่า “ส่งให้เพื่อนหรอคะ?”

เพราะถึงยังไงดอกไม้ก็ซื้อมั่วซั่วไม่ได้ ต้องดูว่าส่งให้กับใคร

ธามนิธิตอบว่า “ส่งให้กับคนที่สำคัญมากคนหนึ่ง”

ปาณีเพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรกว่า ธามนิธิยังมีคนสำคัญที่ถึงขั้นอยากส่งดอกไม้ให้ด้วย

เธอเป็นคนเชื่อฟังมาโดยตลอด เรื่องที่คุณอามอบหมายให้ ก็ต้องทำจนสุดสามารถ พนักงานในร้านได้แนะนำดอกไม้ที่สดที่สุดในร้านให้เธอ ปาณีถือช่อดอกไม่กลับมา เกือบจะบังเธอไปครึ่งตัวแล้ว

“คุณอา เป็นยังไงบ้างคะ?” ปาณีนั่งอยู่ข้าง ถามอย่างกับกำลังโชว์ของมีค่า

ธามนิธิมองไปยังแววตาที่ไร้เดียงสาของเธอ พูดว่า “เธอรู้สึกว่าสวยไหม?”

“หนูรู้สึกว่าสวยมากเลยค่ะ! ก็ไม่รู้ว่าใครจะโชคดีขนาดนี้ ที่จะได้รับดอกไม้จากคุณอา”

นี่เป็นครั้งแรกที่ปาณีถือช่อดอกไม้ไว้ในมือ แม้ว่าจะไม่ได้มอบให้เธอ แต่เธอก็มีความอิจฉาเล็กน้อย

ธามนิธิตอบว่า “มอบให้เธอ”

“......” จู่ๆปาณีก็รู้สึกว่ามือที่กำลังถือช่อดอกไม้อยู่นั้นอ่อนแรง “ไม่ใช่มั้งคะ?”