ตอนที่157

ตอนที่157

ประโยคนี้ฟังก็รู้ว่าหลอกหลวงขนาดไหน

แต่พอฟังเข้าไปหูของเขากลับกลายเป็นคำหวานๆ ธามนิธิคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าทำไมเขาถึง……ง้อง่ายขนาดนี้?

ธามนิธิให้อภัยเธออย่างเร็ว

เขามองไปที่ปาณี สายตาก็อ่อนโยนลง ปาณีเห็นเขาไม่โกรธอีกแล้วก็โล่งอกไปอีก

แต่พึ่งโล่งได้ไม่นาน ก็ไม่ยินธามนิธิถาม “อาจารย์ผู้สอนของเธอชื่ออะไร?”

ดีที่หัวสมองของปาณีไว “อาจารย์ผู้สอนอะไร? ฉันจำไม่เห็นได้เลย?”

“……” เธอทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ก็ทำให้ธามนิธิไม่กล้าถาม

ปาณียกหัวขึ้นแล้วจุ๊บลงที่หน้าของธามนิธิหนึ่งที “คุณอาคะ ฝันดีนะคะ ฉันจะนอนแล้ว!”

เธอง่วงนอนมาก

ช่วงนี้โดนฝึกซ้อมหนักมาก

ตอนนี้แค่อยากนอนหลับฝันดี

จุ๊บแค่เบาๆก็ทำให้ใจที่แข็งเหมือนเหล็กของธามนิธิเต้นไม่เป็นจังหวะ

เขามองไปที่ปาณีคนที่กอดแขนเขาไว้แล้วนอนลงไปหลับตาลง เธอนอนเร็วมากเพียงแค่ไม่กี่นาทีก็หลับสนิทแล้ว

ฟังเสียงลมหายใจเธอ ธามนิธิก็อดยิ้มไม่ได้เลย

เขาเป็นคนมีกฎเกณฑ์ ตั้งแต่เด็กก็โดนสอนมาว่าต้องดูแลภรรยาตัวเองดีๆ

ยิ่งเป็นคนที่แข็งแกร่งมากก็ยิ่งต้องดูแลภรรยาให้ดี

ฉะนั้นปาณีแต่งงานกับเขา เขาก็ต้องดูแลเธอดีๆ

แต่ภรรยาคนนั้นจะเป็นใครเขาไม่เคยคิด

แต่ ณ ตอนนี้เขารู้สึกโชคดีที่ภรรยาเขาเป็นเธอ