ตอนที่173

ตอนที่173

ธามนิธิสองมืออิงไว้ที่โซฟาแล้วลุกขึ้นมานั่งไว้ ปาณี “คุณนอนอีกแป๊บสิเดียวหนูไปอาบน้ำก่อน”

เธอไปเอาผ้ามาห่มให้เขาแล้วฉะนั้นเขาสามารถนอนได้อีก

ธามนิธิฟังที่เธอพูดจบแล้วก็กลับไปนอนใหม่

ปาณีเอาโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าแล้วไปชาร์จแบต ตอนพึ่งออกไปแบตก็หมดไปก่อนเลยปิดเครื่องเองเลย

แล้วค่อยเอาเสื้อผ้าเดินเข้าไปในห้องน้ำ

ปาณีอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วก็สงสัยทำไมถึงเปิดเครื่องไม่ได้สักที

“คุณอา……” ธามนิธิได้ยินเสียงเดือดร้อนของปาณี

“มีอะไร?”

“เหมือนโทรศัพท์หนูเสีย เปิดเครื่องไม่ได้สักที”

“เอามา ฉันดูก่อน” ธามนิธิบอก

ปาณีดึงสาบชาร์จแบตออกแล้วเอาโทรศัพท์มา ผู้ชายมักจะเข้าใจเรื่องพวกนี้มากกว่า ไม่เหมือนผู้หญิง……ของอิเล็กทรอนิกส์แบบนี้มักจะไม่เข้าใจสักอย่าง

ธามนิธิเอาโทรศัพท์มา โทรศัพท์ของปาณีใช้มาสองปีแล้ว ใช้เงินที่ตัวเองหาได้ซื้อไม่เคยเปลี่ยนมาก่อน

นิ้วมือเรียวของธามนิธิแกะกรอบโทรศัพท์ทิ้งแล้วตรวจอีกครั้งก็เปิดไม่ได้อยู่ดี

“น่าจะเป็นแบตเตอรี่เสีย” ธามนิธิบอก

“งั้นทำไงดีอ่ะ? ซ่อมได้ไหม?” ต้องรู้ว่าเธอเป็นคนที่ติดโทรศัพท์มากแยกกับโทรศัพท์หน่อยไม่ได้เลย

“ซ่อมนี่ซ่อมได้อยู่แต่ต้องใช้เวลาหน่อย” ธามนิธิมองปาณี “เธอใช้ของฉันก่อนเลยเดียวซ่อมเสร็จแล้วค่อยเอาให้เธอ”

เขาเอาโทรศัพท์ตัวเองให้ปาณี

ปาณี “หนูใช้ของคุณแล้วคุณจะทำยังไง?”

“ฉันไม่ค่อยเล่นโทรศัพท์อยู่แล้ว” ธามนิธิไม่ชอบเล่นโทรศัพท์มันไม่ดีต่อสายตา

แล้วเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าโทรศัพท์มีอะไรให้น่าเล่น