ตอนที่180

ตอนที่180

ไวยาตย์เห็นสภาพนี้ก็เดินออกมาแบบเงียบๆแล้วปิดประตูของห้องประชุม

เขาก็เป็นเพียงคนโสดที่รู้ตัวดีคนนึง

ธามนิธิมองปาณีแล้วทำหน้าขรึม “ตั้งใจหน่อย ที่นี่เป็นที่ทำงาน”

“……” ปาณีหมดคำพูด

นี่เธอไม่ได้ตั้งใจตอนไหนกัน?

ตั้งใจสุดๆเลยนะ?

เธอนั่งอยู่ข้างๆมองธามนิธิ ไม่ได้รบกวนเขาแค่นั่งมองเขาเงียบๆ

ธามนิธิจ้องที่โน้ตบุ๊คสักพักก็อดใจไม่ได้เลยสบตากับปาณี

ปาณีไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นแค่นั่งอยู่กับที่แล้วมองเขา ในสายตาเต็มไปด้วยความนีบถือ

ถึงแม้คุณอาจะยืนไม่ได้ ถึงแม้เขาสามารถนั่งที่เก้าอี้เข็นได้อย่างเดียวแต่เธอรู้ว่าเมื่อก่อนเขาก็เคยเป็นฮีโร่เหมือนกัน

เขาเป็นทหารเพราะปกป้องประเทศชาติตัวเองเลยเกิดอุบัติเหตุ

นั่งที่เก้าอี้เข็นแล้วไง? ไม่น่าอับอายสักหน่อย

เธอรูปที่คุณอาใส่เสื้อทหาร หล่อมากๆๆ

สายตาคู่นี้ทำให้ธามนิธิรู้สึกอบอุ่นไปอีก “กลางคืนอยากกินอะไร? ฉันจะไวยาตย์ไปจัดการ”

“อยากกินหม้อไฟ” ปาณีมองที่ไวยาตย์ “ไม่ได้กินนานแล้ว”

เป็นคนถิ่มของเมืองชยุต ไม่กินหม้อไฟสักมื้อในหนึ่งอาทิตย์ก็จะรู้สึกชีวิตขาดสีสัน

ธามนิธิยิ้ม “ได้! ช่วงนี้พี่สาวพึ่งเปิดร้านหม้อไฟ พวกเราไปลองกัน”

ปาณี “อือ งั้นชวนพี่ไปกินด้วยกัน! กินกันสองคนมันไม่สนุก”

กินหม้อไฟก็ต้องการความสนุกเฮฮาสิ

พูดจบปาณีมองไปที่ธามนิธิก็นึกได้ว่าคุณอาไม่ชอบความวุ่นวาย