ตอนที่194

ตอนที่194

จูบที่ร้อนแรงก็ประกบลงมา

คิดจะซนก็ต้องให้ค่าตอบแทนด้วย!

ลิ้นของเขาแทรกเข้ามาในปากของเธอเต็มไปด้วยความอยากได้ ร่างกายของเธอที่อยู่ล่างเขาค่อยๆกำแน่นขึ้นมา

พูดมาก็แปลกรู้ทั้งรู้ว่าคุณอาทำไม่ได้ แต่เวลาโดนคุณอาจูบ ปาณีรู้สึกเหมือนโดนเขากินสะอาดหมดเลย

พอปล่อยตัวเธอ ตัวเธอก็อ่อนเพลียขึ้นมา เธอนอนอยู่บนเตียงที่นุ่มรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเรือรำเล็ก สายตาเหม่อลอย

ธามนิธิมองเธอแล้วยกยิ้มมุมปาก “ไหนลองเล่าต่อสิผู้ชายสองคนเป็นเกย์ได้ยังไง?”

“เออ……” ถึงเขาจะยิ้มอยู่แต่ปาณีกลับรู้สึกถึงความอันตรายในสายตาเขาเลยเปลี่ยนเรื่องคุย “พวกเรามาคุยกันก่อนดีกว่าว่าเดียวจะกินอะไรดี?”

ธามนิธิยกคิ้ว “แต่ว่าฉันสนใจเรื่องที่คุยเมื่อกี้มากกว่า”

“เหอะๆ……” ปาณียิ้มอย่างอึดอัด “ที่ไงล่ะเรื่องกินน่าสนใจกว่า”

ธามนิธิจับแก้มเธอถือว่าเธอยังพอคิดได้อยู่

“ฉันได้ยินไวยาตย์มาว่าเธอมีเรื่องในโรงเรียน?”

ปาณีมองคุณอา รู้ว่าเขากำลังพูดเรื่องที่เกิดขึ้นในกระทู้ “ข่าวของคุณไวยาตย์นี่เร็วจริงๆเลยนะคะ?”

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” ธามนิธิถาม

ปาณีก็อธิบาย “เป็นคนที่ไม่ระวังเดินชนเฉยๆแต่โดนคนอื่นถ่ายรูปไว้แต่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว”

“ไม่ระวัง?” ธามนิธิสงสัยกับสิ่งนี้ ถ้าเกิดไม่ระวังแล้วจะมีคนถ่ายรูปได้ตรงเวลาขนาดนั้นได้ไง?

ปาณี “เรื่องนี้มันผ่านไปแล้ว”

ธามนิธิก้มหัวลงแล้วหอมที่หน้าผากเธอ การกระทำนี้มีเจ็ดส่วนคือความตามใจหลงใหล อีกสองส่วนคือเป็นห่วง อีกหนึ่งส่วน คือตำหนิ “เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นทำไมไม่บอกฉันคนแรก?”

เขาสังเกตเวลาปาณีมีเรื่องที่ดีๆก็จะมาเล่าให้เธอก่อนคนแรก