ตอนที่196

ตอนที่196

นี่เป็นครั้งแรกที่ปาณีได้เจอพ่อของเวทัส พูดง่ายๆก็คือเป็นพี่เขยของธามนิธิ เธอก็ควรเรียกว่าพี่เขย

ดูเหมือนเขาไม่หนุ่มแล้วแถมมีตีนกาเล็กน้อยแต่ว่าดูมีออร่า

ดูออกเลยว่าตอนหนุ่มรูปร่างหน้าตาคงหล่อ ให้ความรู้สึกเป็นคนที่อบอุ่นและสงา

เธอนั่งอยู่ข้างจันวิภาและเวทัส มองไปที่เวทัสแล้วทำเสียงขรึม“ได้ยินมาว่าตอนอยู่บ้านไม่เชื่อฟังแม่งั้นหรอ?”

“เปล่าครับ”เวทัสรู้สึกตัวเองเชื่อฟังดี

นพรุจบอก“ได้ข่าวว่ามีเรื่องกับน้าสะใภ้เธอ? ปกติฉันก็งานยุ่งเลยไม่ได้แลเธอดีๆเธอก็ลืมคำพูดฉันไปแล้วหรือไง? ผู้ชายที่ไม่รู้จักเคารพผู้หญิงเหมือนอะไร?”

เวทัสโดนสั่งสอนจนไม่กล้าออกเสียง

เรื่องของปาณีเธอก็เสียเปรียบแต่โอกาสที่จะอธิบายก็ไม่มี

ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนธามนิธิยังอยู่เฉยๆเธอก็ไม่มีออะไรต้องกังวลแต่ตอนนี้เป็นครอบครัวเดียวกันเธอก็ต้องเห็นแก่ธามนิธิ

จันวิภามองที่ลูกชายกูหวงขึ้นมา พูดกับสามีว่า“ไม่ต้องว่าเธอแล้ว”

ปาณีและธามนิธิเดินเข้ามา นพรุจก็ลุกขึ้นทักทายกับธามนิธิ“ธามนิธิไม่ได้เจอนานเลยนะ”

ธามนิธิ“สวัสดีครับพี่เขย”

สายตาของนพรุจก็ไปมองที่ปาณี“นี่น้องสะใภ้สินะ!”

ธามนิธิอยู่ข้างๆเตือนปาณี“เรียกพี่เขย”

ปาณี“สวัสดีค่ะพี่เขย”

ทั้งครอบครัวก็ทักทายกันและนั่งลง

นพรุจมองเวทัสที่ไม่พูดสักอะไรคำแถมปาณีเดินเข้ามาก็เมินใส่อีก“ฉันว่าเธอสองสามคำก็ไม่สบาย? น้ากับน้าสะใภ้เธอมาก็ไม่รู้จักทักทาย?”

เวทัสยืนขึ้น“สวัสดีครับคุณน้ากับคุณน้าสะใภ้”

พอทักทายเสร็จก็กลับไปนั่งต่อ