ตอนที่22

ตอนที่22

การกระทำที่กะทันหันนี้ทำให้ปาณีอึ้งไปสักพักนี่.....คุณไวยาตย์และแม่บ้านก็นั่งอยู่ตรงนี้นะ!

คุณอานี่ใจกล้าจริงๆ!

ธามนิธิมองไปยังเธอแล้วพูดว่า“เรื่องการทำกับข้าวแบบนี้ถือเป็นงานอดิเรกก็พอไม่ต้องทำทุกวันหรอกมือที่สวยขนาดนี้เอามาทำกับข้าวก็เสียดายแย่”

นิ้วมือของปาณีเรียวยาวไม่เหมือนมือที่ใช้ทำงานหนักแต่เขาก็รู้ว่าเธอทำงานหนักมาไม่น้อย

เด็กที่อายุเท่าเธอส่วนใหญ่คนในบ้านก็จะดูแลอย่างกับไข่ในหิน!

แต่เธอไม่เหมือนคนอื่น

ยิ่งเธอเจอเรื่องแย่ๆมามากเท่าไหร่เขาก็อยากดีกับเธอให้มากเท่านั้น

ปาณีหัวเราะชอบใจในคำพูดของธามนิธิเธอพูดว่า“ไม่เป็นไรค่ะทำกับข้าวไม่เหนื่อยสักหน่อย”

แม่บ้านพูดว่า“หนูนาลูกสาวของน้าอายุโตกว่าคุณหนูอีกแต่ยังทำกับข้าวไม่เป็นเลย”

“ความถนัดของทุกคนไม่เหมือนกันไงคะหนูก็แค่ทำกับข้าวเป็นเรื่องเดียวค่ะ”เธออยากใช้อาหารมื้อนี้เป็นคำขอบคุณที่ธามนิธิช่วยเธอจัดการเรื่องในวันนี้

ปาณีเป็นคนง่ายๆใครที่ดีกับเธอเธอก็จะจดจำไว้แล้วตอบแทนเขาคนนั้นร้อยเท่าพันเท่า

เมื่อก่อนเธอก็ดีกับติรยาแบบนี้เหมือนกันเพราะคิดว่าติรยาดีกับเธอมากแต่ในตอนนี้......

ความจริงแสดงให้เห็นว่าเธอนั้นตาบอดมาโดยตลอด

แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ยังเป็นเธอเหมือนเดิม

เธอจะรักษาทุกๆคนที่ดีกับเธอไว้

หลังรับประทานอาหารปาณีอยากล้างถ้วยชามให้เรียบร้อยแต่แม่บ้านไม่ยอมและให้เธอไปพักผ่อน

แม่บ้านล้างถ้วยเสร็จถึงจะกลับไปบ้านวิสิทธิ์เวช

พรุ่งนี้เช้าจึงจะมาใหม่!