ตอนที่234

ตอนที่234

สภาพปาณีตอนนี้คือดื่มเหล้าเยอะเกินไปดูเหมือนโง่และไม่ขี้ระแวงแล้ว

ธามนิธินอนลงไปมองเธอและสบตากันสองวิ “ยังไม่นอนอีก?”

“……” เธอไม่ได้พูดอะไรแต่กลับคลานไปเงียบๆแล้วเอาหัววางลงบนหน้าอกเขาหลับตาเตรียมตัวนอน

ถึงจะเมาแล้วก็ตามแต่เธอรู้เขาเป็นคนที่เธอเขื่อใจมากที่สุด

ธามนิธิไม่เคยคิดเลยว่าตอนปาณีเมาจะเชื่อฟังง่ายๆแบบนี้

และตอนนี้เธอคงเมาจนไม่รู้เรื่องเลยไม่รู้อะไรสักอย่าง?

เขาใช้มือลูบตบหลังเธออย่างอ่อนโยน “ปาณี”

“หืม” ปาณรที่ใกล้หลับพอได้ยินธามนิธิเรียกตัวเองก็ตอบ

ธามนิธิ “เธอชอบใครมากที่สุด?”

“ชอบเธอ” สภาพตอนนี้ของปาณีราวกับเด็กสามขวบถามอะไรเธอก็ตอบหมด

ธามนิธิยกยิ้ม “ฉันเป็นใคร”

“เธอเป็นคุณอา!” สรรพนามนี้ใช้เรียกบ่อยสุดและจำได้ดีที่สุด

แต่ธามนิธิยังไม่พอใจกับสิ่งนี้ “แล้วยังมีอะไรอีก?”

“เป็นธามนิธิ” นี่เป็นชื่อของเขา เธอตำได้อยู่แล้ว

ในห้องเงียบ ธามนิธิได้ยินเสียงหายใจของคนที่หลับอยู่บนหน้าอกเขาชัดเหมือนเล็บแมวที่มาขุดขยี้ใจเขา

ธามนิธิลูบหลังของปาณีเบาๆมองที่รักตัวเองแล้วรู้สึกรักเธอมากๆ

เลยไม่คิดอะไรแล้วหลอกให้เธอพูด “เรียกสามี”

เมื่อกี้ตอนอยู่ชั้นล่างก็อยากฟังเธอเรียกแต่โดนเธอแทรกเรื่องอื่นขึ้นมาเลยทำให้เขามัวแต่โกรธอย่างเดียว

ปาณีตอนนี้เขื่อฟังมาก ทั้งสมองอยู่ในช่วงนี้ขี้เกียจคิดเรื่อยเปื่อยพอธามนิธิให้เธอพูดอะไรเธอก็พูดอย่างนั้น