ตอนที่260

ตอนที่260

อาจจะเพราะในสายตาเขาเธอก็ยังเป็นเด็กอยู่!

ปาณีใช้มือเกยคางไว้แล้วถอดหายใจ

ดึงความสนใจจากธามนิธิมาได้

ธามนิธิมองเธออายุน้อยๆแต่ทำหน้าเหมือนคนลำบากมีแค้นเยอะเลยถาม “เป็นอะไร?”

ปาณีชี้อาหารในถ้วย “ไม่อยากกินแล้ว”

“เมื่อกี้ยังบอกว่าหิวไม่ใช่หรือไง?” เธอชอบกินจะตายแต่ไม่อยากกินเนี่ยนะ

ปาณีก้มหัวไม่มองธามนิธิ “เห็นคุณอาไม่มีความสุข ฉันก็ไม่มีความสุขก็เลยไม่อยากกินแล้ว”

ธามนิธิมองเธอแบบนี้ก็หัวเราะ “มาๆกินข้าวกันเถอะ”

ไม่ว่าจะเศร้าขนาดไหนแต่พอได้คุยกับเธอก็จะลืมเรื่องพวกนั้นชั่วคราว

ปาณี “ฉันอยากกินกุ้ง”

“ของเธอหมดเลย” บนโต๊ะมีกุ้งจานหนึ่ง

ปาณีมองธามนิธิ “แกะกุ้งให้ฉันด้วย”

เธอคีบไปใส่ในถ้วยเขา

นี่หัดสั่งคนเป็นแล้ว?

ธามนิธิมองเธอ มือก็ยอมไปแกะให้กุ้งให้เธอ แกะเสร็จก็เอาไปให้เธอ

ไวยาตย์ไม่ไว้ใจธามนิธิ ไปพูดกับพ่อแม่ธามนิธิเสร็จก็กลับมาเลย

ทีแรกคิดว่าคุณธามนิธิคงเศร้ามากๆแต่พอเข้ามากลับเห็นคนเย็นชาอย่างธามนิธิกำลังแกะกุ้งให้ภรรยาตัวเองอยู่

โอ้โห่!

คุณธามนิธิเป็นคนเข้าใกล้ผู้คนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

เพราะว่าเคยมีประสบการณ์มาหลายครั้งแล้ว ไวยาตย์ก็ไม่ได้เข้าไปรบกวนอีกก็ออกมาเลย เหลือให้สองคนนี้ได้ใช้เวลาร่วมกัน