ตอนที่278

ตอนที่278

ไวยาตย์เดิยมาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองที่ได้ยินเรื่องเมื่อกี้ ปาณีไม่เพียงแต่บอกว่าคุณธามนิธิเป็นผู้ชายแก่ถามยังบอกอีกว่าจะหาผู้ชายไปเดทด้วย?

นี่เธอไม่กลัวตัวเองตายแบบไม่รู้ตัวหรือไง?

ธามนิธิมองปาณีทั้งที่รู้ว่าเธอตั้งใจทำให้ตัวเองโมโหแต่มันก็อดที่จะโมโหจริงๆไม่ได้

ช่วงเช้าปาณีไปเรียน ธามนิธิไปบริษัท

ไวยาตย์เดินเข้ามาแล้วพูดกับธามนิธิที่กำลังคิดเรื่องอื่นอยู่ “คุณธามนิธิครับเมื่อกี้คุณชลธีโทรมานัดคุณกินข้าวตอนกลางคืนครับ”

ในเดือนนี้พ่อของนลิน มีสุวรรณ์นัดเขาเป็นครั้งที่สามแล้ว

ธามนิธิหน้านิ่งไม่ได้ตอบอะไร

ไวยาตย์รู้ว่าธามนิธิเกลียดพ่อของนลิน มีสุวรรณ์ “รู้ว่าคุณไม่อยากเจอเขา ผมเลยปฏิเสธเขาไปแล้วครับ”

ผ่านไปสักแป๊บธามนิธิค่อยพูดอย่างจริงจัง “นี่ฉันแก่มากเลยหรอ?”

“……” ไวยาตย?มองธามนิธิ “คุณธามนิธิปีนี้พึ่งอายุยี่สิบเจ็ดปีแก่ตรงไหนครับ?”

นี่ให้ไวยาตย์ที่เข้าสามสิบอยากไปชนกำแพง

ธามนิธิมองไวยาตย์ “ไม่แก่?”

ไวยาตย์ชะงักไปสักแป๊บค่อยรู้ตัว “คุณยังจำที่คุณปาณีพูดตอนเช้านี้ได้หรอครับ? คุณปาณรแค่ตั้งใจพูดแบบนั้นเองครับ”

ไม่คิดว่าคุณธามนิธิจะจำประโยคนี้ขึ้นใจ

ธามนิธิ “เธอพึ่งอายุยี่สิบปีเอง”

ในมหาวิทยาลัยมีแต่คนอายุพอๆกับเธอพอมาเทียบดูเขาก็แก่นั่นแหละ!

ไวยาตย์มองธาทนิธิที่ยังไม่รู้เรื่อง “ที่จริงแล้ว……คุณปาณีพึ่ง……อายุสิบแปดเองครับ”

“……” ธามนิธิมองไวยาตย์ “สิบแปดปี?”

ปาณีจะอายุสิบแปดปีได้ยังไงกัน?

ก็ในบัตรประจำตัวประชาชนอายุยี่สิบแล้วนี่