ตอนที่329

ตอนที่329

พอเห็นเธอเข้ามานั่งใกล้ตนเองดีแล้ว ธามนิธิถึงยอมตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ

ผ่านไปไม่นานนัก เลขาก็นำชามาวางไว้ให้พวกเขา มองเห็นเขาที่กำลังทำงาน ปาณียิ่งรู้สึกหลงไหลในการมองธามนิธิทำงานแบบนี้

ภายในดวงตามเต็มไปด้วยความนับถือ นอกจากนี้ยังเต็มไปด้วยความรัก

ปาณีมองเห็นแก้วชาที่ถูกวางอยู่ตรงหน้าตน ก่อนยกริมฝีปากส่งยิ้มให้เลขา คุณน้าเลขางุนงงไปชั่วขณะ ก่อนจะส่งยิ้มอย่างมีมารยาทกลับมาให้

คุณพระ!

ภรรยาของคุณธามนิธิท่านนี้ ช่างเป็นเด็กดีเสียจริง!

ปาณีเป็นคนประเภทที่ถ้าหากยิ้มขึ้นมา เธอสามารถทำให้คนนั้นรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งออกมาจากเธอได้

หกโมงเศษ ๆ ปาณีและธามนิธิก็กลับไปถึงบ้าน คุณแม่ฐิตพรทำกับข้าวเสร็จเกือบหมดแล้ว ปาณีเดินไปล้างมือก่อนออกมาทำอาหาร จันวิภาและเวทัสก็ถูกเรียกมาทานข้าวด้วยเช่นกัน

ฐิติพรช่วยตักอาหารให้ปาณีอย่างกระตือรือร้น "ปาณี กินให้เยอะๆหน่อยจ้ะ แม่มองดูแล้วรู้สึกว่าช่วงนี้หนูเหมือนซูบผอมลงไปนะ"

"ไม่นะคะ" ปาณีตอบ "หนูกลับอ้วนขึ้นมาตั้งหนึ่งกิโล"

ฐิติพรพูด "เด็กผู้หญิงต้องอวบสักนิดถึงจะดีนะลูก"

"เกิดหนูอ้วนขึ้นมา ทุกคนจะต้องทอดทิ้งหนูแน่ๆ"

"พูดอะไรหน่ะฮึ" ฐิติพรพูดขึ้นอย่างจริงจัง "ในบ้านนี้ ใครกล้าทิ้งหนูกัน"

"ขอบคุณนะคะแม่"

ปาณีมองไปยังอาหารแสนอร่อยข้างหน้า ความสุขพุ่งขึ้นมาทันใด

ทุกครั้งที่กลับมา คุณแม่มักจะทำอาหารมากมายเตรียมให้เธอทุกครั้ง เธอช่างรู้สึกมีความสุขจริงๆ

ฐิติพรมองไปยังเวทัสที่นั่งอยู่ข้างๆจันวิภา "ได้ยินว่าเธอย้ายอยู่กับคุณลุงของเธอที่นั้นแล้วหรือ"

เวทัสตอบกลับอย่างสุภาพ "ไปอยู่มาได้สองวันแล้วครับ ที่นั่นใกล้โรงเรียน"