ตอนที่393

ตอนที่393

พอเขาพันไว้แบบนี้มันก็ดูเป็นชนชั้นสูงขึ้นมา

ทีแรกปาณีอยากจะดึงลงแล้วเอาไปแต่พอเห็นเขาทำแบบนี้ก็อดไว้

ธามนิธิที่พันผ้าพันคอเธอไว้ก็ยังมีพูดจุกจิก “อาจจะทุเรศไปหน่อยแต่ก็อบอุ่นดี”

ปาณีทนความอยากตีคนไว้นี่คงจะเป็นสิ่งที่เขาลือกันบ่อยๆว่าปากบอกอย่างแต่ตัวทำอีกอย่าง?

ช่างเถอะ!

เธอก็ชินแล้วที่เขาชอบทำตัวแบบนี้ฉะนั้นกลับคำพูดเขาเองมันก็จะน่าฟังเอง

ไวยาตย์เข้ามาจากด้านนอกเห็นธามนิธิกำลังจัดผ้าพันคออันใหม่ของเขาอยู่ก็ไม่ได้สนใจแต่กลับได้ยินธามนิธิพูดขึ้นมา “ไวยาตย์เธอว่าผ้าพันคอนี้ทุเรศไหม?”

ปาณีที่เมื่อกี้ทนความอยากตีเขาไว้ตอนนี้ก็มีความอยากตีเขาขึ้นมาอีก

คุณอาไม่ต้องทำหน้าอวดแล้วใส่ผ้าพันคอและยังมาพูดว่าทุเรศอีกได้ไหมคะ?

ไวยาตย์ฟังจบสายตาก็มองไปที่ผ้าพันคอที่ธามนิธิใส่อยู่นั่นมันก็แค่ผ้าพันคอธรรมดาไม่ใช่หรือไง?

“ยังได้อยู่ครับ”

สำหรับไวยาตย์ก็ไม่ได้รู้สึกทุเรศ

“ปาณีให้ฉันเอง” พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆแต่ก็มีความอยากอวดด้วย

ถ้าเธอไม่ตั้งใจฟังนี่ยังฟังไม่ออกอีกนะ

ยังดีที่ไวยาตย์อยู่กับเขามานานรู้ว่านิสัยของธามนิธิก็คือถ้าเป็นของที่ปาณีให้ในสายตาของธามนิธิคือดีที่สุดหมด

เธอก็เลยดูออกว่านี่คุณธามนิธิรู้สึกผ้าพันคอทุเรศตรงไหน?

เขาก็แค่อยากมาอวดว่านี่เป็นผ้าพันคอที่ปาณีให้เขา!

ไวยาตย์รีบแก้คำพูด “ผมรู้สึกดูดีอยู่ครับ”

ถ้าเป็นของที่ปาณีให้อยู่ต่อหน้าธามนิธิคือต้องชมให้ถึงที่สุด

เพราะว่าทั้งโลกใบนี้คนที่มีสิทธิ์ว่าปาณีมีเพียงธามนิธิคนเดียวเท่านั้น

พูดกับธามนิธิจบไวยาตย์ก็รีบออกมาทันที บ้าบอถ้าไม่รีบออกมาก็ต้องทนมองจนมดขึ้น?