ตอนที่455

ตอนที่455

เขาก้มหัวลงจูบลงบนปากของเธออย่างนุ่มนวล

จากครั้งแรกที่ยังระแวงจูบทุกครั้งก็ระมัดระวังตลอดมาจนตอนนี้พวกเธอก็มีความเข้าใจและเล่นกัน

ธามนิธิชอบการขยับความสัมพันธ์แบบนี้

เวลาทำให้พวกเธอจากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนใกล้ชิดกัน

ปาณียกแขนขึ้นไปกอดคอเขาและกอดจูบกับเขา

จูบกับปาณีอีกสักพักก็กอดเธอไว้คุยไปเรื่อยๆกับเธอ

ไม่นานฝนสิริก็มาเคาะประตู “ปาณีออกมากินข้าวได้แล้ว”

ปาณีพูดกับธามนิธิ “ไปกินข้าวกัน”

ธามนิธิมองคนในอ้อมกอดแล้วยื่นมือไปจัดผมที่เริ่มยุ่งให้เธอและหอมลงบนหน้าผากเธอแรงๆค่อยอุ้มเธอขึ้นมานั่ง

ปาณีมองตัวเองอย่างขาดความมั่นใจพยายามดึงเสื้อผ้าที่ยับเยินของตัวเอง “แบบนี้ก็ดูไม่ออกแล้วใช่ไหม?”

ถึงแม้ทั้งสองคนแค่กอดจูบกันไม่ได้ทำอะไรแต่ปาณีก็กลัวมีคนดูออก

ธามนิธิหัวเราะ “ดูไม่ออก”

เขาลุกขึ้นยืนแล้วจับมือเธอไว้ไปเปิดประตู

ปาณีออกไปก่อนจากนั้นธามนิธิค่อยเดินตามออกมา

ฝนสิริทำอาหารเต็มโต๊ะทำตัวสนิทสนมกับธามนิธิราวกับว่าธามนิธิเป็นแขกคนพิเศษ

วันนี้ก็อุตส่าห์มาทั้งทีปาณีเลยไม่ได้เถียงอะไรกับพ่อแม่และพูดอะไรที่ไม่น่าฟัง

พอเวลาคนผ่านไปช่วงอายุช่วงหนึ่งก็จะไม่อยากเถียงกับพ่อแม่ตัวเองปาณีก็รู้สึกได้ว่าตอนอยู่กับธามนิธิเธอก็ดูโตขึ้น

เธอให้ธามนิธิและไวยาตย์นั่งลงก่อนแล้วไปช่วยเอาถ้วยตะเกียบ

ตอนที่พวกเธอกินข้าวกันอยู่ป้าบันที่เห็นพวกเธอกลับมาก็ได้กระจายข่าวนี้ไปทั่วตึกตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้ว