ตอนที่526

ตอนที่526

เขาคิดว่าเรื่องนี้ควรจะจบลงไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ ..

ปาณีนิ่งเงียบอย่างยิ่ง สายตาจ้องไปยังเรือท่องเที่ยวที่อยู่บนแม่น้ำ เพราะอยู่ห่างไกลออกไป ยามมองดูจึงคล้ายกับใบไม้ร่วงจุดเล็กๆ

อ้อมแขนของธามนิธิช่างอบอุ่น เพียงแต่ ปาณีค้นพบว่า ตั้งแต่เขาดีขึ้นมา ระยะห่างระหว่างตนเองกับเขาดูเหมือนยิ่งไกลออกไปเข้าทุกที

เธอไม่สามารถเป็นดั่งเช่นเมื่อก่อนได้อีก สามารถอยู่ข้างๆเขาได้อย่างมีความสุข

และไม่สามารถเป็นดั่งเช่นแต่ก่อน ที่ไม่มีความกดดันแม้แต่น้อย ที่รับรู้แค่ความสุขจากการถูกเขาประคบประหงม

ผ่านไปเนิ่นนาน ปาณีจัดการอารมณ์ในใจ และเอ่ยกับธามนิธิ “คุณอา….หรือว่า เราควรจะหย่ากันคะ?”

ธามนิธิที่คิดว่าเธอแค่กำลังมีเรื่องยุ่งยากเล็กน้อย เมื่อเธอได้คำพูดของเธอ จึงนิ่งงันไปอย่างห้ามไม่อยู่

“เธอยังไม่ตรงไหนที่ไม่สบายใจงั้นหรือ ถ้าหากมี เธอแค่บอกว่า”

อยู่ๆเธอพูดเรื่องหย่าขึ้นมากะทันหัน เขากลับรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อย

เขาดีกับปาณีเป็นอย่างยิ่ง และไม่เคยคิดถึงเรื่องตรงหน้านี้มาก่อน

เธอเอ่ยคำพูดเหล่านี้ เห็นชัดว่ากำลังทำร้ายจิตใจของเขา

ปาณีก้มหน้าลง จ้องมองดูมือของตนและเอ่ย “เดิมทีที่เราอยู่ด้วยกันก็เป็นเพราะว่าคุณต้องการใครสักคนที่สามารถแต่งงานเป็นภรรยาของคุณ แถมฉันก็ต้องการค่าเล่าเรียนพอดี แต่ตอนนี้คุณดีขึ้นมาแล้ว อาศัยคุณในตอนนี้ คุณสามารุหาภรรยาที่ดีกว่าฉันได้แน่ ความสามารถที่ฉันมีในตอนนี้ สามารถเลี้ยงดูตัวเองได้และจ่ายค่าเล่าเรียนให้ตัวเองได้แล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันแค่คิดว่าพวกเราคล้ายกับไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันอีกต่อไป”

เธอรู้สึกซาบซึ้งเขาเป็นอย่างมากที่ในยามที่ตนเองลำบาก เขายื่นมือเข้ามาช่วย

เธอจึงตัดสินใจแน่วแน่ ว่าจะไม่ไปจากเขาที่นั่งบนรถเข็น และอยู่ข้างๆกายเขาตลอดไป

เพียงแต่ตอนนี้ เขาดีขึ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีเธออยู่เคียงข้างอีกต่อไปแล้ว

ดังนั้น เธอจึงรู้สึกว่าตนเอง ก็สมควรที่จะถึงเวลาไปแล้วเช่นกัน

ธามนิธิจับไหล่ของเธอเอาไว้ เห็นชัดว่าออกแรงลงไปอย่างมาก

เขายับยั้งอารมณ์ของตนเอง และคิดว่าเธอแค่อาจหุนหันพลันแล่น “ คำพูดเหล่านี้ฉันไม่ได้ยิน คืนนี้เราเข้านอนแต่หัวค่ำเถอะ ถ้ามีอะไรจะพูด เราค่อยพูดกันพรุ่งนี้”

เขาหวังให้เธอสงบลง