ตอนที่539

ตอนที่539

ธามนิธิกุมมือเธอไว้ “นอนเถอะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก เธอกลัวฉันแบบนี้ ฉันกินคนหรือไง?”

“……”ถึงแม่เขาจะบอกว่าไม่กินคน แต่ ปาณีก็ยังรู้สึกแปลกๆอยู่ดี

เธอนอนลงอย่างกังวลใจและถูกเขากอดเอาไว้ ไม่ได้พูดอะไรขึ้นอีก

-

ตอนเช้า ยามที่ฐิติพรตื่นขึ้นมา มองเห็นแม่บ้านจึงเอ่ยถาม “ธามนิธิหล่ะ?”

เมื่อคืนธามนิธิพูดคุยกับพวกเขาเสร็จก็ออกไป ไม่รู้ไปที่ไหน

ถึงแม้คนในบ้านจะพูดรุนแรงอยู่บ้าน แต่ไม่ถึงกับไล่เขาออกไปจริงๆ

แม่บ้านเอ่ย “ไม่รู้ค่ะ เมื่อคืนไม่ได้กลับมาทั้งคืน ”

“……..”ฐิติพรรู้สึกปวดหัวอย่างยิ่ง “ไม่รู้เขาทำอะไรลงไป เธอช่วยจับตาดูเขาให้ฉันด้วย อย่าปล่อยให้ไปอยู่กับนลินได้”

แม่บ้านพยักหน้า “ค่ะ”

-

ยามเช้า พอธามนิธิตื่นขึ้นก็เอาแต่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง สายลมยามเช้าพัดเขามาผ่านหน้าต่างและกระทบลงเสื้อเชิ้ตบนร่างเขา สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ปาณีที่กำลังนอนอยู่บนเตียงมาโดยตลอด

เธอยังคงนอนหลับ แต่เขากลับตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง และจ้องมองเธอแบบนี้มาตลอดเป็นเวลายาวนาน ตอนนี้ทั้งร่างรู้สึกชาอยู่บ้างแต่ก็ยังไม่อยากละสายตาไปจากเธอ

เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังขึ้น และดังเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ธามนิธิรับสาย เขาเดินออกไปยังระเบียงและปิดประตูลงเพื่อลดเสียง สายที่ได้รับเป็นของไวยาตย์ ไวยาตย์เอ่ยถาม “คุณธามนิธิ ตอนนี้คุณพักอยู่ที่ไหน?”

“ที่บ้าน”แสงแดดยามเข้าสาดลงบนร่างกายของธามนิธิ น้ำเสียงของเขาทุ่มต่ำอย่างยิ่ง

ไวยาตย์เอ่ย “ผมอยู่บ้านวิสิทธิ์เวชไม่เห็นเจอคุณ”

“ฉันอยู่ที่สวนจตุจักร”