ตอนที่550

ตอนที่550

แต่ว่าทุกครั้งที่เห็นเขาคนที่โดนเด่นและเก่งแล้วกลับมาดูตัวเองก็ราวกับตัวเองกำลังเพ้อฝันไปวันๆ

ธามนิธิเห็นเธอเอาแต่มองเขา “รีบทำสิฉันหิวแล้ว”

“เธอไปรอที่ข้างนอกแป๊บนึงเดียวฉันก็ทำเสร็จแล้ว”

ธามนิธิมองเธอแล้วก็เดินออกไป

แป๊บเดียวปาณีก็เอากับข้าวที่ทำเสร็จออกมา

เธอมองธามนิธิที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา “กินข้าวแล้ว”

เออเขากำลังอ่านหนังสือของเธอ

ขอเถอะเขาอ่านไปหลายรอบแล้วไม่รู้สึกเบื่อหรือไง?

ธามนิธิเดินมาแล้วช่วยเธอเก็บโต๊ะจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งลงมากินข้าว

ปาณีนั่งลงไปก็เอาแต่จ้องเขาธามนิธิถาม “มีอะไร?”

“ไม่มีอะไรฉันแค่รู้สึกว่าคุณอาอยู่ที่บ้านฉันนี่ดูชินดีนะ!”

เธอจะย้ายออกมาเพื่ออะไรกัน!

ผลสุดท้ายก็ยังอยู่กับเขา

ธามนิธิชะงักแล้วมองปาณี “ไม่อยากให้ฉันมา?”

“ไม่อยาก” เธอปากไม่ตรงกับใจ

ธามนิธิยกถ้วยขึ้นมาอย่างเศร้าปาณีที่เห็นแบบนี้ก็รู้สึกขอโทษมันไม่ใช่ไม่อยากให้เขามาแต่กลับกันการที่ได้เห็นเขาเธอรู้สึกมีความสุขมาก

“ล้อเล่นเองถ้าคุณอาว่างจะมาเมื่อไหร่ก็ได้”

ทั้งสองคนกินข้าวแล้วธามนิธิบอก “ถ้าตอนเธอว่างก็แวะไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่สาวด้วยรู้ว่าเธอไปพวกเขาก็เสียใจเหมือนกัน”

ได้ยินธามนิธิพูดถึงพวกเขาปาณีก็รู้สึกขอโทษทันที “ขอโทษที่ทำให้พวกเขาผิดหวัง”

พวกเขาดีกับเธอตลอดนับเธอเป็นคนของตัวเอง

แต่พ่อแม่ไม่เคยรู้เลยว่าความสัมพันธ์ของเธอและธามนิธิมันเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนข้อตกลงกันแถมยังดูแลร่วกับลูกสะใภ้