ตอนที่587

ตอนที่587

เขามารอเธอตั้งเเต่หกโมงกว่า จนถึงตอนนี้ปาไปเกือบสี่ทุ่มเเล้วก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะได้เจอปาณี

เขาเริ่มนึกสงสัยว่าตัวเองจะมาผิดที่หรือเปล่า

เสียงโทรศัพท์มือถือราคาถูกดังขึ้นมา เวทัสหยิบมือถือขึ้นมารับสาย เป็นโมรีที่โทรเข้ามา " หัวหน้าคะ อยู่ไหนคะเนี่ย ？"

" ผมอยู่ข้างนอก " ขณะที่เวทัสกำลังรับสายอยู่นั้น เขาพบว่าเท้าของเขาเริ่มจะรู้สึกชาๆ

" พวกเรากำลังกินมื้อดึกกันอยู่ หัวหน้าจะมากินด้วยกันมั๊ยคะ ？" โมรีถามเวทัสด้วยความเป็นห่วง

ในโลกใบนี้ คงจะมีเเค่เพียงโมรีเท่านั้นที่คอยนึกถึงเขาอยู่เสมอ

เมื่อเทียบกับปาณี ที่เเต่ไหนแต่ไรไม่เคยสนใจใยดีเขาเลยเเม้เเต่น้อย

" คงไม่ไปล่ะ " เวทัสบอกกับโมรี

หลังจากปฏิเสธน้ำใจของโมรีไป เขาก็เดินออกมาจากตรงนั้น ชายหนุ่มมองออกไปยังท้องฟ้าอันมืดสลัว ความรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยวพรั่งพรูออกมาจากใจเขา

เขาเรียกรถ เตรียมตัวจะกลับบ้าน

ระหว่างทางกลับบ้าน เวทัสมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เเล้วเขาก็ได้เห็นหน้าต่างร้านอาหารร้านหนึ่ง ปาณีกำลังกินข้าวอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง เเล้วผู้ชายคนนั้นก็คือ อาของเขาเอง ……

สองคนนั้นท่าทางดูมีความสุขกันมาก

ในวินาทีนั้น เวทัสรู้สึกเหมือนหัวใจเขาถูกบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก

เขาบอกให้คนขับรถจอดตรงนั้น เเล้วจึงลงจากรถเดินกลับไป เมื่อมองเข้าไปในกระจกหน้าต่างบานนั้น จึงได้เห็นภาพที่ปาณีกำลังใช้ตะเกียบคีบอาหารไปวางไว้ในชามของธามนิธิ " ผมไม่อยากกินอันนี้ "

เขาคิดมาตลอดว่าพวกเขาหย่ากันเเล้ว เเละจะต้องไม่มีความสัมพันธ์ใดๆต่อกันเเล้ว เเต่กลับคาดไม่ถึงว่าทั้งสองคนยังไม่ตัดขาดจากกัน

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขากลับดูสวีทหวานกันมากขึ้นกว่าเดิมอีก

เมื่อนึกไปถึงตอนที่เขารอเธออยู่หลายชั่วโมง ความรู้สึกผิดหวังเเละเสียใจก็พลันพรั่งพรูออกมา เวทัสมองดูพวกเขาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

จังหวะเดียวกันกับที่ปาณีมองออกมานอกหน้าต่าง เธอจึงได้เห็นเวทัส