ตอนที่593

ตอนที่593

เวทัสยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่ยอมพูดจา

ทัดธนหัวเราะออกมาเบาๆ ：" ฉันล่ะสงสัยจริงๆว่าแกไปก่อเรื่องอะไรเอาไว้ พวกเขาถึงอยากจะส่งแกไปอยู่เมืองนอก ？"

" …… " เวทัสยังคงนิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จา

ราวกับว่าทัดธนจะมองเขาทะลุปรุโปร่ง หลังจากที่เห็นเขานิ่งเงียบอยู่นาน ：" เรื่องผู้หญิงล่ะสิ ？"

เวทัสถึงกับสะดุ้งโหยง รีบหันไปทางอาของตัวเอง

ทัดธนพูดต่อไปอีก " ได้ยินมาว่า แกเคยรักใคร่ชอบพออยู่กับปาณีมาก่อน เเล้วตอนนี้เธอก็หย่ากับน้าชายแกเเล้ว ทีนี้แกก็เลยคิดว่าจะมีความหวังอีกครั้ง อย่างนั้นใช่รึเปล่า ？"

นอกเหนือจากนั้นเเล้ว เขาเองก็นึกไม่ออกจริงๆว่า ทำไมบ้านวิสิทธิ์เวชถึงได้เห็นดีเห็นงามที่จะส่งเขาไปอยู่เมืองนอก เเล้วเหตุผลคืออะไร

เวทัสมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดสลัว เขาหวนคิดถึงอดีต " ผมกับปาณีเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ตั้งเเต่สมัยที่อยู่ ม.ปลาย พวกเราก็อยู่ด้วยกันเเล้ว "

" เเล้วทำไมถึงได้เลิกกันล่ะ ？" ทัดธนถามด้วยความสงสัย

" เพราะผมทำเรื่องผิดพลาด ผมไม่เชื่อคำพูดของเธอ " พอพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เวทัสก็ยิ่งรู้สึกเสียดายที่ปล่อยให้เรื่องมันเป็นแบบนั้น

เพราะเขาไม่ดีเอง

" แต่ว่า ผมชอบเธอมากจริงๆนะครับ พวกเรานัดกันไว้เรียบร้อยว่าจะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยชยุตด้วยกัน เเละคุยกันไว้เราจะไปที่นั่นที่นี่ด้วยกัน "

" เเต่เธอก็เคยเเต่งงานกับน้าชายแกแล้วนะ " ทัดธนพูดต่อไป ：" ใครๆเค้าก็รู้ว่าปาณีน่ะเคยเป็นน้าสะใภ้เเกมาก่อน แกก็น่าจะตาสว่างได้เเล้วนะ อย่าทำตัวงอแงเป็นเด็กไปเลย แกก็โตเเล้ว ไม่ใช่เด็กเเล้วนะ เกิดเป็นลูกผู้ชายน่ะ ถ้าหยิบมันขึ้นมาได้ ก็ต้องวางมันลงไปได้เช่นกัน "

" …… " เวทัสนึกย้อนไปถึงสมัยอดีต เเล้วจู่ๆก็รู้สึกความเจ็บปวดก็พรั่งพรูออกมา ขณะที่เขานั่งอยู่ในรถ เขาได้เล่าเรื่องของปาณีให้อาเขาฟังมากมาย

เมื่อคืนนี้ทัดธนก็มีโอกาสได้เจอกับปาณีเเล้วครั้งหนึ่ง เเล้วเมื่อได้ฟังที่เวทัสเล่าอีก ก็ยิ่งทำให้เขารู้ประทับใจในตัวเธอมากขึ้น

เมื่อกลับถึงบ้าน ทัดธนให้แม่บ้านพาเวทัสไปอาบน้ำอาบท่า ส่วนตัวเขาเองก็เข้าไปที่ห้องหนังสือ เขาเห็นหนังสือของแอนเดรียวางอยู่บนโต๊ะ เป็นหนังสือที่ธีระให้เขาไว้ตั้งเเต่เมื่อคืนตอนที่พวกเขาเเยกย้ายกัน ธีระอยากให้เขาลองพิจารณาหนังสือของแอนเดรียดูสักหน่อย

ตรีวิทย์ก็ออกตัวพูดถึงเเต่เรื่องดีๆของแอนเดรียด้วยเหมือนกัน