ตอนที่600

ตอนที่600

ยิ่งไปกว่านั้น เขาทำแบบนี้ต่อหน้าปาณี ยิ่งเหมือนกับว่าไม่ไว้หน้าเธอเลยแม้เเต่น้อย

นลินยืนนิ่งเป็นท่อนไม้ กัดริมฝีปากตัวเอง ท่าทางของเธอเหมือนคนจะร้องไห้ยังไงยังงั้น

แต่ก่อนเมธชนันมักจะทนไม่ได้ถ้าต้องเห็นเธอเป็นแบบนี้ เมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกแย่ เขาก็จะรีบมาโอ๋เธอทันที

แต่ ณ ตอนนี้ เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ เมธชนันกลับไม่มีท่าทีใดๆต่อเธอเลยสักนิด เเล้วเขาก็ขับรถออกไป

เดิมทีปาณีก็คิดว่าการที่นลินโผล่มาในวันนี้ เป็นเพราะเธอมีความสัมพันธ์อันดีกับทุกๆคน เเต่เมื่อได้เห็นกลับกลายเป็นว่าไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด

ปาณีพูดออกมา ：" ทำไมคุณทำกับผู้หญิงเเบบนี้ล่ะคะ ？"

แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม ใจลึกๆเธอก็อยากกดไลค์ให้กับเมธชนันอยู่เหมือนกัน

เมธชนันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง：" ผู้หญิงก็แบ่งได้หลายประเภทนะ ถ้าเป็นแบบปาณีเนี่ย เเน่นอนว่าก็ต้องปฏิบัติด้วยเป็นอย่างดีอยู่เเล้ว "

เเต่ถ้าเป็นแบบยัยนลิน ก็ช่างมันเหอะ ！

เดี๋ยวนี้การที่เมธชนันได้เห็นนลิน ก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกโมโห

เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่เพียงแต่ไม่ได้ชอบเขาจริงๆ เเต่ยังพยายามหลอกใช้ความรู้สึกของเขาอีกด้วย

เมธชนันไม่ได้พาพวกเขากลับไปที่บ้านวิสิทธิ์เวช เเต่พาไปที่พักของเขาเอง

วันพรุ่งนี้ถึงจะเป็นวันเกิดของจอมพลนรเทพ ธามนิธิกับปาณีก็เพิ่งจะมาถึงกันวันนี้เอง คงไม่เหมาะถ้าจะไปเยี่ยมท่านในตอนนี้

วันพรุ่งนี้ค่อยเข้าไป จะได้ดูเป็นทางการมากยิ่งขึ้น

เมื่อกลับมาถึงบ้าน เมธชนันจอดรถเเล้วจึงเดินมาเปิดประตูรถให้ปาณี " ขอบคุณค่ะ " ปาณีพูดขอบคุณเขา

เพราะเกรงว่าจะดูแลเธอได้ไม่ดี สำหรับการมาครั้งเเรกของเธอ เมธชนันก็เลยบริการปาณีเป็นอย่างดี

ส่วนธามนิธิที่นั่งอยู่ข้างๆ อืม ไม่ต้องไปดูเเลอะไรมาก

เมธชนันเดินนำทั้งสองไปยังบ้านพักของเขา " คิดซะว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเองก็เเล้ว ไม่ต้องเกรงใจนะ เเต่ก่อนธามนิธิก็มานอนที่นี่อยู่บ่อยๆ "

ปาณีฟังเมธชนันพูดจบ ก็หันไปมองธามนิธิที่อยู่ข้างๆ แต่ก็พบว่าคุณอาไม่ได้เดินตามเมธชนันมา เเต่กลับกำลังยืนมองดูบ้านหลังนี้ เหมือนกำลังรำลึกความหลังอะไรบางอย่าง