ตอนที่613

ตอนที่613

" ก็ใช่ไง " ปาณีพูดปนหัวเราะ ：" เเต่ก่อนสมัยที่คุณอายังไม่หายเป็นปรกติ น้านลินก็พยายามโน้มน้าวให้ฉันเลิกกับเขา เเล้วก็บอกว่าเพราะหวังดีกับฉัน แต่ทำไมตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่า ตัวคุณเองก็รู้สึกเสียดายใช่มั๊ย ？ไม่รู้สึกขายหน้าบ้างเลยหรือไง ？ถ้าคุณคิดว่าที่คุณพูดมาทั้งหมดมันถูกต้องเเล้วล่ะก็ ตอนนี้คุณก็ควรอยู่ให้ห่างคุณอาของฉันไว้ อย่าได้พยายามคิดจะจ้องวางแผนทำอะไรกับเขาทั้งนั้น รับทราบเอาไว้ด้วย "

คำพูดของปาณี ทุกๆคำที่เปล่งออกมา ทำให้นลินรู้อึดอัด กระอักกระอ่วนใจเป็นอย่างมาก

เธอทำอะไรปาณีไม่ได้ ทำได้เพียงเเค่ เสเเสร้งทำหน้าตาน่าสงสารก่อนจะหันไปทางธามนิธิ " คุณดูสิ ฉันหวังว่ากะเธอแท้ๆ แต่เธอกลับพูดใส่ฉัน …… "

ธามนิธิได้ฟังคำพูดของนลิน เขาจึงหันไปจ้องมองที่ภรรยาเเสนรักของเขาอยู่พักใหญ่

ครู่หนึ่งผ่านไป เขาจึงตอบนลินกลับไปว่า " เเต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า เธอออกจะเกรงใจคุณมากเลยนะ "

ก็เห็นๆอยู่ว่านลินยังไม่ได้ทำอะไรเลย เเต่กลับเหมือนว่าเธอไปกล่าวหาใส่ปาณีอย่างนั้นแหละ

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ถ้าปาณีทำอะไรไม่ดี ธามนิธิก็คงต้องช่วยภรรยาตัวเองอยู่เเล้ว เขาจะมาช่วยคนนอกอย่างเธอได้อย่างไรกัน ？

นลินยืนตัวเเข็งทื่อ เธอรู้สึกว่ากำลังถูกสองคนนี้รวมหัวกันรังแกเธอ

" ธามนิธิ " ในจังหวะนั้นเอง เมธชนันก็เดินเข้ามาพอดี

เขาเดินมาหยุดอยู่ข้างๆนลิน ก่อนจะมองเธอแวบหนึ่ง จากนั้นสายตาของเขาก็หันไปทางปาณี " ปาณี เธอโอเคดีใช่มั๊ย ？"

เขาเพิ่งก็เสร็จธุระยุ่งๆของเขา ตอนที่กำลังกลับมาก็ได้ยินว่าปาณีถูกท่านจอมพลไล่ตะเพิดออกมาจากห้อง เขาก็เลยรู้สึกเป็นห่วง

เมื่อว่ากันด้วยเหตุผลเเล้ว พ่อของเขาไม่น่าจะใช่คนเเบบนั้น ต่อให้พ่อเขาจะไม่พอใจ ก็ไม่น่าจะทำแบบนั้นให้ธามนิธิต้องรู้สึกอับอายต่อหน้าคนอื่น

ปาณีตอบเขา ：" ฉันโอเคดีค่ะ "

ตอนนี้เธอก็เเค่อยากจะปลีกวิเวกไปห้องน้ำก็เเค่นั้นเอง ยังไม่จบไม่สิ้น ก็มีคนเข้ามาร่วมวงเพิ่มอีกคนเเล้ว

ปาณีมิอาจทนฝืนพูดกับเมธชนันได้ต่อไปอีกเเล้ว เธอรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ