ตอนที่615

ตอนที่615

เมธชนันคิดว่าที่เธอพูดมันก็มีเหตุผลอยู่ เขาก็เลยวิเคราะห์ต่อไปว่า ：" ถ้าเป็นเเบบนั้น เธอก็ต้องเรียกฉันว่าคุณอาด้วยน่ะสิ ? "

คุณฝันไปก่อนเถอะ ！

สำหรับปาณีเเล้ว คุณอามีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นก็คือธามนิธิ ในใจของเธอมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ไม่มีสอง ！

เธอพูดกับเขาว่า ：" ฉันเรียกคุณว่าลูกพี่ก้ได้ "

" ทำไมเรียกว่าลูกพี่อ่ะ ？"

ปาณีบอกเขาว่า ：" โดยทั่วไปแล้วคนที่หล่อๆเท่านั้น ถึงจะเรียกว่าคุณอา ถ้าไม่หล่อ ก็เรียกว่าลูกพี่ก็พอแล้ว "

" เดี๋ยวตีตายเลย " เมธชนันโมโหขึ้นมาเลยเชียว

ทำไมเขาจะหล่อสู้ธามนิธิไม่ได้ ？

มีสิทธิ์อะไรมาบอกว่าเขาไม่หล่อ ？

เขาออกจะหล่อน่ารัก ！

" นายจะตีใครห๊ะ ？" เสียงทุ้มต่ำของธามนิธิ จู่ๆก็ดังเเว่วเข้ามา

เมธชนันเห็นเขาทำหน้าเคร่งขรึมเดินเข้ามา ก็รีบทำท่าหวาดกลัวขึ้นมาทันที " ไม่กล้า ไม่กล้า เเฟนนายนี่ ฉันมิบังอาจหรอก "

ปาณีเดินไปยืนอยู่ข้างๆคุณอา ทำท่าแลบลิ้นใส่เมธชนัน ในวินาทีนั้นเองที่เธอได้รับรู้ถึงความรู้สึกของการเป็นผู้หญิงของลูกพี่ใหญ่ มันช่างดูราวกับว่าตราบใดที่เธออยู่กับธามนิธิ จะไม่มีใครกล้ามารังแกเธอได้

-

เวลายังเช้าอยู่ ธามธินิกับเมธชนันพากันขึ้นไปเล่นหมากรุกที่ชั้นบน ส่วนปาณีก็นั่งคุดคู้อยู่บนโซฟา ในมือกอดโน๊ตบุ๊คเอาไว้ เตรียมตัวจะเริ่มทำงานของเธอ

ถึงเเม้ว่าเธอจะออกมาเที่ยวเล่นข้างนอก เเต่เธอก็ยังคงมีความรับผิดชอบเรื่องงานอยู่เสมอ

สำหรับเธอเเล้ว ดูเหมือนว่าปีๆหนึ่งเธอไม่มีวันหยุดเลยด้วยซ้ำ

！