ตอนที่634

ตอนที่634

ปาณีรู้สึกประดักประเดิด เธอจึงยกย้มแก้เก้อ “อันที่จริงจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ในความเป็นจริงจะไปมีความรักล้ำลึกที่ไหนกัน? รอให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้ ใครจะรู้ แม้กระทั่งฉันก็อาจจะลืมคุณก็ได้”

ในยุคนี้ตอนนี้ อะไรก็รวดเร็วไปหมด ความรักก็เป็นไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ถ้าหากเลิกรากันไปหลายปี ใครจะยังจำได้ว่าเคยรักใครมาก่อน?

ธามนิธิฟังปาณีพูดจาอยู่คนเดียว พูดได้ว่าเขาเสพติดมันไปแล้ว ในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้นอย่างอดไม่ได้ “พวกเราไม่มีทางแยกจากกัน”

โดยเฉพาะคำพูดประโยคสุดท้ายของเธอ รอให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้ ใครจะรู้ แม้กระทั่งฉันก็อาจจะลืมคุณก็ได้

ทำให้เขาถือสาเป็นอย่างมาก

ธามนิธิเชื่อว่าปาณีเป็นผู้หญิงที่ทำเรื่องพวกนั้นได้จริง

ดังนั้น ต่อให้เป็นในความฝันเธอก็ไม่อาจไปจากเขาได้

“คุณทัดธน คุณสมควรไปได้แล้ว”เมธชนันมองดูเวลา เขาเดินเข้ามาในห้องของพลอย และจ้องดูทัดธนที่คอยพูดคุยกับพลอยมาโดยตลอด

เขาให้เวลาทั้งคู่มานานแล้ว ตอนนี้สมควรเพียงพอแล้วกระมัง?

ทัดธนเหลือบมองเมธชนัน ก่อนจะมองดูพลอย และลุกขึ้นยืน

พลอยจับกุมมือของเขาเอาไว้ “พี่ชาย คุณจะไปแล้วหรือ?”

เหมือนว่าในโลกของเธอจะไม่เคยคาดคิดว่าก่อน ว่าจะมีวันหนึ่งที่ได้พบกับเขา

เธอคุ้นชินกับการรอ รอมาโดยตลอด กระทั่งตนเองยังไม่เชื่อว่าเขาจะปรากฏตัวขึ้น

เมธชนันเอ่ย “พลอย”

ทัดธนพูดขึ้น “คราวหน้าฉันจะมาหาเธอใหม่”

ปฏิกิริยาของพี่ชายและทัดธนบังคับให้พลอยปล่อยมือเขาลง และนั่งลงบนโซฟาอย่างสงบเสงี่ยม มองดูแล้วคล้ายเด็กน้อยที่แสนเชื่อฟัง

ทัดธนมองดูเธอรอบหนึ่ง ก่อนจะจามเมธชนันออกจากห้องไป

ตอนลงมาชั้นล่าง เมธชนันก็เอ่ยขึ้น “ที่เธอป่วย ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคุณ คุณอย่าได้คิดมากไป”