ตอนที่642

ตอนที่642

ธามนิธินั่งอยู่บนโซฟา กำลังพลิกหนังสือในมือไปเรื่อยๆ ก็ได้ยินปาณีที่ด้านหนึ่งกำลังอาบน้ำอีกด้านหนึ่งฮัมเพลงไปด้วย

“…….”

ดูท่าวันนี้เธอจะอารมณ์ดีอย่างยิ่ง?

ปาณีอาบน้ำเสร็จก็เช็ดผมเรียบร้อยและออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะชนอ้อมอกของธามนิธิเข้าให้

เธอลูบจมูกไปมา “คุณอา มายืนทำอะไรตรงนี้คะ?”

“รอเธอ” ธามนิธิจ้องเธอและยื่นมือออกไปดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน บรรยากาศแปรเปลี่ยนเป็นคลุมเครือขึ้นมาทันใด

ปาณีเงยหน้าขึ้นและสบตาขึ้นกับเขา เอ่อ จู่ๆก็นึกขึ้นมาได้ ตนเองใช่ไม่ใช่ว่ากำลังมึนงงไปกับความภาคภูมิใจ?

-

ผ่านไปสองชั่วโมง ปาณีที่กำลังนอนอยู่บนเตียง ขนาดจะร้องไห้ยังร้องไม่ออก

กลับเป็นธามนิธิที่มีสีหน้าอิ่มเอม “วันนี้ตอนที่เธออาบน้ำร้องเพลงอะไร เพราะดี”

“…….”ร้องไห้ไม่ออกหน่ะสิ!

อสูรร้ายตัวนี้!

ทุกครั้งหลังจากมีความสัมพันธ์กับเขา ปาณีก็มักเกิดแรงกระตุ้นที่จะหนีออกจากบ้านขึ้นมา

เธอกอดหมอนเอาไว้และโอดโอยกับตัวเอง

ธามนิธิกุมมือเธอเอาไว้และมองดูยัยตัวเล็กของตนที่เอาแต่นิ่งเงียบ “ทำไมไม่พูดไม่จา?”

ปาณีเอ่ยเสียงเบา “ไม่อยากพูด คนชั่วร้าย! คนเลว!”

“ฉันทำไมกัน?”

ปาณีเอ่ย “ฉันไม่สน ครั้งหน้าถ้าฉันบอกให้หยุด คุณต้องหยุด”

เป็นภรรยาของเขาจำเป็นต้องพบเจอเรื่องทุกข์ทรมาน

ปาณีที่อยู่กับเขา ทำแต่ละครั้งก็ทรมานทุกครั้ง

ทรมานแบบประเภทที่พอหลังเสร็จกิจ ผ่านไปสองวันนึกถึงมันขึ้นมา ขาของเธอก็ยังอ่อนขึ้นมาได้เทือกๆนั้น

ธามนิธิกอดเธอเอาไว้ แผ่นหลังของเธอแนบสนิทกับหน้าอกของเขา เขายื่นมือออกมาแตะที่หัวไหล่ของเธอ ดวงตาของเขาเปร่งประกายล้ำลึก "ฉันจะช่วยเธอจ้างโค้ชฟิตเนสมาให้"

ภรรยาของเขาเรี่ยวแรงแย่นัก เธอจะต้องช่วยเธอคิดหาหนทางสักหน่อย