ตอนที่646

ตอนที่646

แต่เธอก็ทนได้

เรื่องลับส่วนตัวประเภทนี้ ต่อให้เธอพูดออกมาก็อาจจะถูกหัวเราะเยาะใส่อยู่ดี

เธอทำเพียงแค่หันไปมองตามเสียงเท่านั้น

คนที่เอ่ยประโยคนี้นั้นเป็นผู้หญิง ปาณีแทบจะคิดไม่ออกว่าเธอคือใคร

ซ้ำยังไม่ได้สนิทกันอีกด้วย พูดจาเรื่องพวกนี้ตัวเธอไม่รู้สึกว่าไร้มารยาทเลยหรือไง?

เธอมองดูคนเหล่านั้น เอ่ยขู่ด้วยสีหน้าสงบนิ่ง “ถ้าหากพวกเธอยังพูดอีก ฉันจะไปแล้ว”

“เอาเถอะไม่พูดแล้วๆ”ทุกคนพูดจาไกล่เกลี่ย ในเมื่อเป็นงานรวมตัวเพื่อนๆ ก็ไม่อยากทำให้หมดสนุกขึ้นมา

ส้มโอวันนี้ค่อนข้างมาช้าแต่ก็มาอยู่ดี เธอมาและนั่งลงข้างๆปาณี

ไม่เจอเวทัสกับติรยา เธอจึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “เวทัสกับติรยาวันนี้ไม่มาหรือ?”

“ไม่มา”เพื่อนนักเรียนพูด “ถามปาณี ปาณีก็ไม่พูดจา”

“ปาณีไม่พูดก็แปลว่าเธอไม่รู้ไง” ส้มโอเหลือบมองปาณีรอบหนึ่ง เอ่ยเสียงเบา “ยังดีที่ฉันมา ถ้าหากฉันไม่มา พวกเขาคงรังแกเธอแน่”

“……..”หม้อไฟร้านนี้ เป็นแบบแยกกันคนละหม้อ ปาณีจุ่มกระเพาะวัวลงในหม้อและเอ่ย “เธอไม่มาเร็วกว่านี้”

รังแกไม่เท่าไหร่ เพียงแต่เธอรู้สึกโดดเดี่ยวและแปลกแยก

พวกเขาเล่นทำเอาซะเธอกินหม้อไฟตรงหน้าไม่ลง

มีส้มโอมา บรรยากาศก็ดีขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ตอนทุ่มนึง ธามนิธิก็เตรียมโทรศัพท์หาเธอ “ทานเสร็จแล้วยัง? ฉันมาถึงแล้ว”

“ยังไม่เสร็จเลยค่ะ”ปาณีไม่คิดว่เขาจะมาเร็วขนาดนี้ “คุณรอฉันสักครู่ได้ไหมคะ?”

“ใครหน่ะ?”ทุกคนต่างมองที่ปาณีอย่างสงสัย น้ำเสียงที่เธอคุยโทรศัพท์ น้ำเสียงของเธอแสดงออกถึงความอ่อนหวาน นึกภาพไม่ออกว่าคนอย่างปาณีจะมีน้ำเสียงที่นุ่มนวลขนาดนี้ยามคุยโทรศัพท์