ตอนที่654

ตอนที่654

ตมิสานั้นเป็นคนที่ไม่เลว ไม่มีข้อเสียอะไร และเธอนั้นก็ปฏิบัติกับญาติพี่น้องเป็นอย่างดี

แต่ลูกสาวของเธอนั้นถูกตามใจจนเคยตัว แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยรู้สึกว่าตนเองกับคนของบ้านตันวิรัชมีความสันพันธ์อันใดต่อกัน ต่อให้ขุดกระดูกขึ้นมาได้ก็มองไม่เห็นบ้านตันวิรัชอยู่ในนั้น

อยากไปไม่ได้ไป คิ้วของญาติผู้น้องก็ขมวดขึ้นมาทันใด ท่าทีไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง

ปาณีนั้นเคยชินกับพฤติกรรมนี้มาตั้งนานแล้ว พอดีกับที่มือถือดังขึ้น เธอจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาและเห็นว่าเป็นธามนิธิที่โทรมา สายตาจึงอ่อนโยนลง

ทกครั้งที่เห็นเขาเธอก็รู้สึกว่า ความรู้สึกไม่สบายใจทั้งหมดล้วนแล้วเป็นแค่เรื่องข้างหลัง

เป็นเพราะบนโลกใบแปรเปลี่ยนเป็นน่าอยู่ขึ้นมาอย่างเป็นพิเศษก็เพราะมีเขาอยู่ด้วย

ปาณีเดินไปที่มุมหนึ่ง ก่อนจะรับสายจากเขา และได้ยินน้ำเสียงอบอุ่นของธามนิธิผ่านสายออกมา “แม่ของเธอเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ยังคงกำลังผ่าตัดอยู่ค่ะ”

ตอนที่ปาณีกำลังคุยโทรศัพท์นั้น ญาติผู้น้องของเธอก็กำลังคร่ำครวญกับตมิสาอยู่ “แม่ แม่ดีกับพวกเขาขนาดนี้ไปทำไมกัน?แถมบ้านของพวกเขาก็จน ไม่เข้าใจเลยว่าแม่จะใส่ใจพวกเขาไปทำไมกัน?”

“พูดอะไรอย่างนั้นหน่ะฮึ?”ตมิสามองดูลูกสาวของตน “ถ้าลูกยังพูดจามั่วซั่วอยู่แบบนี้แม่จะรูดซิปปากแกเอง”

ญาติสาวของเธอส่งเสียงไม่พอใจออกมาครั้งหนึ่ง “แม่กล้าหรือ กลับบ้านไปหนูจะไปฟ้องพ่อ บอกว่าแม่ตีหนู”

“……”

ธามนิธิเอ่ยพูดขึ้น “ฉันไปหาเธอตอนนี้ดีไหม?”

“ไม่ต้องมาค่ะ พวกเขาอยู่ที่นี่กันหมด”ปาณีไม่อยากให้พวกเขาเห็นธามนิธิ

ธามนิธิเอ่ยถาม “ใครอยู่นั้นกันหมด?”

“คุณป้าใหญ่และคุณอา”คุณป้าใหญ่กับคุณอานั้นเป็นคนไม่เลว ปาณีนั้นไม่คิดว่ามีตรงไหนที่ไม่ดี แต่ญาติผู้น้องของเธอคนนั้น ไม่ใช่คนบนโลกเดียวกันกับเธอจึงรู้สึกขัดตาอยู่บ้าง

แต่ถึงไงยังปาณีก็เติบโตมากับสิ่งแวดล้อมแบบนี้ หากมีสภาพครอบครัวที่ดี ก็มองไม่เห็นหัวคนมีเงิน

เมื่อก่อนขนาดแม่ของเธอที่จนขนาดนั้น ยังมองไม่เห็นหัวคุณอาเลย!

และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงอยากจะพุ่งก้าวไปข้างหน้า

เป็นเพราะเธอไม่อยากถูกคนดูถูกตลอดไป

ธามนิธิเอ่ย “ฉันไปหาเธอดีกว่า”