ตอนที่689

ตอนที่689

ปาณีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ โทรหาทัดธน

ตั้งแต่ทัดธนพาพลอยไปก็ยังไม่กลับมา

ปาณีโทรหาทุกวันเพื่อสอบถามความเป็นไปของพลอย

ใช้เวลารอสายครู่หนึ่งกว่าจะถูกรับสาย

ปาณีสอบถาม “คุณทัดธน พลอยเป็นยังไงบ้างคะ”

ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างทัดธนกับครอบครัวของชลธี งานหมั้นคืนนี้เขาควรจะไป

แต่เขาไม่ได้ไป

ทัดธนพูดอย่างจริงจัง “พลอยเป็นไข้นิดหน่อย ผมอยู่เป็นเพื่อนเธอ”

“เป็นไข้เหรอคะ” ปาณีเพิ่มเสียงขึ้นมา

สายตาของเมธชนันหันไปหาเธอ

ปาณีถามบางอย่างอีกเล็กน้อย จากนั้นก็วางสายไป

เมธชนันรีบถามเธออย่างว่องไว “พลอยเป็นไข้เหรอ”

ตั้งแต่ป่วย พลอยไม่เคยอยู่ห่างจากครอบครัว นี่เป็นครั้งแรก

เมธชนันเป็นห่วงเธอ ไม่ต่างจากการเป็นห่วงเด็กเล็ก

ปาณีพยักหน้า “คุณทัดธนบอกว่าเธอเป็นไข้นิดหน่อย แต่มีหมอมาดูเธอแล้ว พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปดูเธอ”

พลอยเป็นเด็กดี ปาณีไม่ได้ติดต่อกับเธอมานานแต่ก็ยังปฏิบัติต่อเธอเหมือนกับเป็นน้องสาว

แม้ว่าพลอยจะแก่กว่าเธอ แต่ดูเหมือนเป็นน้องสาวมากกว่า

พลอยนอนอยู่บนเตียง มีเข็มที่ด้านหลังของมือที่กำลังมีของเหลวไหลเข้าไป

ทัดธนถือผ้าขนหนู กำลังเช็ดใบหน้าให้กับเธอ

ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูชายร่างใหญ่อย่างทัดธนคอยดูแลผู้หญิงอย่างทนุถนอม ก็แปลกใจเล็กน้อย

ในความประทับใจของเขาอย่างไรทัดธนก็เป็นแค่คนที่บ้างาน

ใบหน้าของพลอยแดงก่ำจากความร้อน มองที่ทัดธน “พี่ทัดธน ฉันอยากกินของหวาน”

“…..”

ของหวาน?

ในเวลานี้ที่บ้านจะมีของหวานที่ไหนกัน

ทัดธนสั่งผู้ช่วยข้าง ๆ “ไปซื้อมา”

ผู้ช่วยนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นก็พยักหน้าหงึกหงักแล้วรีบวิ่งออกไป

ในเวลานี้มาให้เขาซื้อของหวาน เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าจะไปซื้อตรงไหน

ทัดธนอาศัยอยู่ในย่านชนชั้นสูง ใกล้เคียงไม่มีร้านค้า

และต้องหาร้านที่ขายของหวาน มันไม่ง่ายเลย

ผู้ช่วยไปครึ่งชั่วโมงก่อนที่จะกลับ ซื้ออมยิ้มมาสองอัน ทัดธนรับมาแกะเปลือกอมยิ้มให้ และส่งมันให้เธอ “ของหวานของคุณ”

พลอยรับมา ส่งอมยิ้มเข้าไปในปาก และพบว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ

“ฉันไม่ได้อยากกินของหวานแบบนี้”

“.....”

ทัดธนพูด “แล้วคุณอยากกินของหวานแบบไหน”

“หวานๆ กลมๆ”

“.....” ทัดธนนึกไม่ออก

ผู้ช่วยที่ได้ยินก็มึนงง

อมยิ้มที่ซื้อมาให้เธอมันก็กลมและก็หวาน!

ในตอนนั้นเอง คนรับใช้ก็เข้ามา “คุณทัดธนคะ คุณปาณีมาค่ะ”

ปาณีไม่รู้ว่าทัดธนอาศัยอยู่ที่ไหน จึงยังไม่เคยมาที่บ้านเขา แต่...ธามนิธิรู้

ดังนั้นพวกเขาจึงมาด้วยกัน

ไม่นาน ทัดธนก็เห็นปาณีเดินเข้ามา เอาขนมสองเม็ดออกมาจากกระเป๋า และส่งมันให้กับพลอย

พลอยรับมาแล้วมีความสุขมาก “ดาวดาว”

เธอจำชื่อของปาณีได้ นอกจากนี้ปาณียังเอาขนมที่เธอชอบมาให้ด้วย

ปาณีมองรอยยิ้มของเธอก็ยิ้มกว้าง ป่วยแบบนี้ยังหัวเราะได้อีก

ของหวานที่ปาณีให้ แม้ว่าจะห่อด้วยกระดาษเหมือนกัน แต่ข้างในมีถั่ว แน่นอนว่ามันต่างจากอมยิ้มที่พวกเขาซื้อมา

ทัดธนมองท่าทางของพลอยที่มีความสุข แล้วหันไปถามปาณี “คุณรู้ได้ยังไงว่าเธออยากทานแบบนี้”

“เมธชนันบอกค่ะ” ปาณีอธิบาย “เมธชนันบอกว่า พลอยชอบทานมันในเวลาที่ป่วย พวกเราจึงเอามาให้เธอโดยเฉพาะ”