ตอนที่696

ตอนที่696

แล้วก็ดีกับเธอ ทำให้เธอมีความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนที่เต็มไปด้วยความสงบสุข

เธอก็ไม่กังวลเกี่ยวกับการสูญเสียเหมือนเมื่อก่อนที่เคยเป็น

ดังนั้น แม้ว่าจะมีลูก มันก็ไม่ได้ดูเหมือนว่าจะเป็นอะไรที่ยอมรับไม่ได้

ธามนิธิยกมุมปาก แต่เขาปฏิเสธข้อเสนอของปาณี “คุณยังด็ก พวกเราไม่ต้องรีบหรอก คนแก่ก็เป็นแบบนั้นแหละ ไม่เป็นไรหรอก”

ธามนิธิกับจันวิภามีช่องว่างระหว่างอายุอยู่มาก คุณแม่วิสิทธิ์เวชแก่มากแล้ว ดังนั้นจึงอยากจะอุ้มหลาน จึงยิ่งกระตืนรือร้นมาก

นั่นคือเหตุผล ที่ธามนิธิไม่ได้บอกแม่เรื่องที่พวกเขาคุมกำเนิด

ปาณีเดินเข้ามา กอดเขาไว้จากทางด้านหลัง รู้ว่าเพราะธามนิธิตามใจเธอ ถึงได้บอกว่าไม่ต้องการเด็ก

คุณอาดูแลเธออย่างดี ปาณียิ่งซาบซึ้งใจ

เมื่อคิดถึงที่ต้องเดินทางสองวัน เธอก็พลันไม่อยากไป

แนบใบหน้าลงกับแผ่นหลังของเขา เสียงนุ่มเนิบนาบเอ่ยขึ้น “ฉันจะไม่กลับจนกว่าจะถึงวันจันทร์แน่ะ ฉันไม่อยากไปทำงานเลยจริงๆนะ! ถ้าคุณไปกับฉันได้ก็ดีสิคะ”

ธามนิธิพูดหนักแน่น “สองวันนี้มีธุระจริง ๆ คุณไปกับพี่สาวเถอะ เธอจะดูแลคุณเอง เมื่อคุณไปถึงที่นั่นคุณก็ไปพักกับบ้านแสงศรีเรืองได้ ถ้าผมเสร็จงานแล้ว ผมจะไปรับคุณ”

ถ้าไม่ใช่เพราะงานในมือ ธามนิธิก็อยากไปกับเธอ

ครั้งนี้จันวิภาก็ต้องไป ดังนั้นจึงให้ปาณีไปพร้อมกันกับเธอ

เมื่อได้ยินว่าเขาจะไปรับตัวเอง เธอก็ปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอก คุณไม่ต้องไปรับฉันนะคะ แค่อยู่บ้านพักผ่อนให้ดีก็พอ ฉันเกรงว่าคุณจะเหนื่อย”

เธอไม่เต็มใจที่จะจากเขาไป แต่มันไม่ดีที่จะให้ธามนิธิไปรับเธอ

เขาไม่ใช่คนเหล็ก ต้องการเวลาพักผ่อน

เธอไม่ใช่เด็กแล้ว ให้เขาต้องวิ่งไปรับเธอโดยเฉพาะ เธอคงจะตายเพราะรู้สึกผิด

ธามนิธิได้ฟังความห่วงใยของปาณีที่มีต่อเขา หลังจากช่วยเธอปิดกระเป๋าเดินทางแล้วก็พูดว่า “สมบัติล้ำค่าประจำตระกูลของพวกเราเป็นห่วงผมเหรอ”

ปาณีคาใจ “แล้วฉันไม่เป็นห่วงคุณเมื่อไหร่กันคะ”