ตอนที่707

ตอนที่707

ปาณีทำอะไรก็เป็นคนมีขอบเขต

เพราะเธอเป็นคนที่ช่วยเหลือตัวเองได้

ถึงแม้มาถึงตรงนี้ก็ไม่สร้างปัญหาให้ตัวเอง

ทั้งสองคนนั่งคุยกับคู่จันวิภาในห้องรับแขกสักพักแล้วค่อยขึ้นไป

ปาณีเดินอยู่ข้างหน้า “เดินช้อปทั้งวันเหนื่อยมากพี่สาวนี่ซื้อเสื้อกระเป๋าหลายอย่างเลย คุณอาไม่รู้ว่าเขาซื้อของได้เว่อร์มากรุ่นเดียวกันเขาก็ซื้อตั้งเจ็ดแปดอันจนอยากซื้อทั้งร้านมา”

ถึงแม้เป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่ปาณีก็นึกภาพไม่ออกว่าซื้อเสื้อผ้าซื้อแบบนี้ได้ด้วย

ความจนกำหนดความคิดของเธอ

ธามนิธิมองเธอที่เล่าว่าพี่สาวตัวเองซื้อเสื้อผ้ายังไงอย่างสนุกสนานก็ยิ้ม “แล้วเธอล่ะ? เธอซื้ออะไรบ้าง?”

ปาณียิ้มอย่างทำตัวไม่ถูก “ฉันหรอฉันซื้อของกินเยอะมาก”

ปาณีเป็นพวกที่เห็นของกินก็เดินไม่ไหว

เธอรู้สึกข้าวดึกตัวเองไม่ต้องกินแล้วก็ได้

ธามนิธิปิดประตูแล้วก้มหัวกอดเธอ “มันเป็นปาณีมากๆ”

เขารู้สึกไม่ผิดคาดเลย

ปาณีน้อยใจ “นี่คุณอากำลังหัวเราะฉัน?”

ธามนิธิบอก “อันนี้เป็นคำชมกินได้ทั้งวันแบบนี้ก็ถือว่าเป็นสกิลแบบหนึ่ง”

“ไม่สนใจคุณอาแล้ว!” ปาณีขู่

เธอเข้าไปแล้วนั่งลงบนโซฟาพูดกับธามนิธิ “แล้วพวกเราจะไปตอนไหน?”

“คงตะดึกหน่อย” ธามนิธิบอก “เธอพักผ่อนก่อนสิ”

เมื่อกี้เธอพึ่งเดินช้อปไปทั้งวันตอนนี้คงจะเหนื่อยมาก

ปาณีพักผ่อนในห้องไปสักแป๊บจากนั้นก็ออกมากินข้าวกับธามนิธิเพราะเมธชนันเลี้ยง

เธอกินของจุกจิกเยอะท้องอิ่มมากว่าจะไม่กินแล้วแต่ก็ออกมากับธามนิธิ

มาถึงในร้านอาหารเมธชนันสั่งอาหารปาณีเห็นของน่ากินก็อดกินนิดหน่อยไม่ได้

ธามนิธิมองอยู่ข้างๆด้วยสายตาอ่อนโยน “กินน้อยหน่อยเดียวก็ท้องเสียหรอก”