ตอนที่729

ตอนที่729

ธามนิธิอุ้มเธอออกจากห้องสมุดรู้สึกช่วงสองวันนี้เธอผอมลงเยอะมาก

ไวยาตย์กำลังเดินกังวลอยู่หน้าประตูกำลังจินตนาการภาพข้างในกลัวพวกเขาคุยไม่ลงตัวแล้วทะเลาะกันแต่สุดท้ายกลับเห็นปาณีโดนธามนิธิอุ้มออกมา

นี่เธอไปใส่ยาอะไรให้ธามนิธิหรือเปล่าเนี่ยขนาดนี้ยังง้อสำเร็จ?

แขนเล็กๆของปาณีกอดคอธามนิธิไว้ธามนิธิตัวสูงขนาดนี้อุ้มเธอขึ้นอย่างว่าง่าย

ทั้งสองคนคุยไปด้วยแล้วเดินกลับห้องไปด้วย

ปาณีโดนธามนิธิวางลงบนเตียงเห็นเขาดึงเนคไทออกที่ข้างเตียงแล้วตอบโต้ “ไหนบอกจะพาไปกินข้าวไม่ใช่หรือไง?”

เธอหิวเธออยากกินของแต่ไม่ใช่กินเขา!

ทำไมเขาต้องอุ้มเธอมาในห้อง?

ธามนิธิมองเธออย่างโหดแล้วเอาเนคไททิ้งไว้ข้างๆและแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ด “ป้อนเธอให้อิ่มก่อนแล้วค่อยลงไปกินข้าว”

“เออ......” สีหน้าของปาณีเริ่มไม่ปกติ

นี่มันจะเกินไปไหนเนี่ย?

มารังแกเด็กใสซื่ออย่างเธอแบบนี้ได้ยังไงกัน?

ธามนิธิก้มตัวลงแล้วกอดเธอ “ทำไมดีใจจนพูดไม่ออกใช่ไหม?”

“......”

ดีใจจนพูดไม่ออกจริงๆ!

มือเรียวของเขาเริ่มมาแกะเสื้อเธอ ปาณีก็ตื่นเต้นจนกลืนน้ำลาย “คุณอาจะทำอะไรแบบนั้นจริงหรอ? ให้ฉันได้กินของสักหน่อยก่อนได้ไหม?”

ฉันหิวจริงๆนะ!

ธามนิธิก็ยกยิ้มๆอาจจะเพราะเขาโกรธด้วยเห็นเธอไม่ยอมเขาเลยต้องทนไว้ก่อน

แต่เห็นเธอแบบนี้เขาก็รู้สึกมันสนุกดีเลยพูดอย่างอ่อนโยน “พาเธอไปอาบน้ำ”

ที่จริงเขาก็อยากเอาเธอตรงนี้เลยแหละแต่เห็นเธอทำตัวน่าสงสารแบบนี้ก็ทำไม่ลง