ตอนที่792

ตอนที่792

เธอหยิบใบเสร็จมาจากมือของตรีวิทย์ และเดินไปที่จุดชำระเงิน

เมธชนันเดินตามเธอมาอยู่ด้านหลัง ปาณีเอ่ย “นายว่า ครั้งหน้าถ้าคนอื่นมารังแกฉัน ฉันควรจะอดกลั้นเอาไว้ถึงจะโอเคใช่ไหม? หรือว่า ก็เป็นฉันที่ผิดอยู่ดี”

เมธชนันไม่ได้เอ่ยพูดอะไร เขามองดูปาณีจ่ายค่ารักษาและเดินกลับมา ท่าทางเธอคล้ายกับใกล้จะร้องไห้เต็มทน เขารู้ว่าเธอนั้นรู้สึกรู้สึกเจ็บช้ำอย่างยิ่ง

“เขารังแกเธอยังไง”

“ช่างเถอะ ฉันไม่อยากพูดกับนายแล้ว”

“ทำไมถึงไม่พูดกับฉัน?”เมธชนันพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ธามนิธิไม่อยู่ที่นี่ ในฐานะที่เป็นพี่น้องของเขา เธอเจ็บใจที่ไม่ได้รับความยุติธรรม ฉันก็ต้องช่วยเธอแน่นอน! ไม่งั้นกลับไปเขาเกลียดฉันตายแน่”

ปาณีก้มหน้าลง “เธอบอกว่าฉันเป็นเพื่อนนอน บอกว่าที่ฉันดังขึ้นมาได้ก็เพราะฉันไปนอนกับตรีวิทย์แล้ว ฉันบอกว่าฉันไม่ได้ทำ แต่เธอด่าฉันว่าเป็นผู้หญิงขายตัว”

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ยังอายุไม่ทันยี่สิบอย่างเธอ ตอนถูกคนชี้หน้าด่าว่าเป็นเพื่อนนอน ด่าว่าเป็นผู้หญิงขายตัว ในใจจะต้องรู้สึกอย่างไร?

เมธชนันฟังปาณีเล่า นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายอำมหิตขึ้นมา แม้กระทั่งปาณียังรับรู้ได้ถึงความเย็นชานั้น

เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาและเดินออกไปทันที ปาณีมองดูแผ่นหลังของเขา ก่อนจะเดินตามเขาไป

……..

ชมนาดอยู่ในห้องพยาบาล โดยมีผู้หญิงเหล่านั้นกำลังเอ่ยปลอบเธออยู่ “ชมนาด เธอไม่ต้องเสียใจไป ยัยแอนเดรียคนนั้นทำเกินไปแล้วจริงๆ เพียงแต่เธออายุยังน้อย ทำอะไรหุนหัน เธอใจเย็นๆเถอะนะ”

“ใช่! เด็กสมัยนี้ถูกตามใจคนเคยตัว แต่ละคนไม่รู้จักว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ เหมือนกับสมองพังไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น คิดว่าพอตนเองโกรธขึ้นมาก็ไม่มีอะไรอยู่ในสายตา”

“…..”

ในขณะที่พวกนั้นกำลังพูดจาปากเก่งกันอยู่ ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกคนถีบให้เปิดขึ้น

เมธชนันตอนนี้กำลังยืนอยู่ที่หน้าประตู พอมองเห็นคนหล่อตรงหน้า ทุกคนก็หยุดลงมากระทันทัน และอดไม่ได้ที่จะมีท่าทีระมัดระวังต่อหน้าเขาขึ้นมา

เมธชนันเดินเข้ามา ด้านหลังตามมาด้วยหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่เขาเป็นคนโทรเรียกมา